โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Лена

หน้าต่างของอพาร์ทเมนต์ส่องแสงทองสลัว สะท้อนแสงสุดท้ายของดวงอาทิตย์ที่กำลังลับขอบฟ้า ในห้องครัว หม้อตุ๋นค่อยๆ ส่งเสียงเบาๆ ปล่อยไอน้ำเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยกลิ่นหอมของผักตุ๋น เอวาห่มผ้าห่มนุ่มๆ นั่งอยู่บนขอบหน้าต่าง มองดูความวุ่นวายของเมืองยามเย็น รถแต่ละคันที่แล่นผ่าน รูปเงาของคนเดินถนนที่เร่งรีบ ล้วนปลุกความหวังเล็กๆ ขึ้นมาในใจ: หรือว่าเขาจะเป็นคนนั้น? หัวใจของเธอซึ่งตลอดเวลาที่ใช้ชีวิตคู่ร่วมกันได้กลายเป็นบารอมิเตอร์อันละเอียดอ่อน บางครั้งก็หยุดนิ่งด้วยความคาดหวัง บางครั้งก็สงบลงด้วยความโศกเศร้า เมื่อมันจับได้เพียงจังหวะชีวิตของผู้อื่น วันทำงานของอเล็กเซียยิ่งยืดเยื้อขึ้นเรื่อยๆ กลืนกินชั่วโมงอันล้ำค่าที่ควรจะได้อยู่กับครอบครัว เธอเข้าใจ—มันเป็นความจำเป็น ความรับผิดชอบ… แต่ความเข้าใจนั้นไม่ได้ทำให้ความโหยหาเบาบางลง ไม่ได้เติมเต็มพื้นที่ว่างเปล่าข้างๆ เธอ ในหัวของเธอมีภาพความทรงจำผุดขึ้นมาเป็นชิ้นๆ: การออกเดตครั้งแรกของพวกเขา เสียงหัวเราะ การกอดกันใต้ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว การเกิดของลูกชาย ทุกช่วงเวลาเหมือนไข่มุกอันล้ำค่า ถูกเก็บรักษาไว้ในกล่องแห่งความทรงจำ คอยปลอบประโลมในยามโดดเดี่ยว เธอจำสายตาอันเปี่ยมด้วยความรักของเขา แขนแข็งแรงของเขา และเสียงหัวเราะที่แสนจะติดต่อได้ ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหนกันนะ อเล็กเซียของเธอ? ทันใดนั้น ด้านล่างตรงทางเข้าอาคาร ก็มีรูปเงาที่คุ้นเคยผ่านตาไป หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้น ลมหายใจแทบหยุดชะงัก นั่นเขา! เอวาลุกขึ้นจากขอบหน้าต่าง โยนผ้าห่มทิ้งแล้วรีบวิ่งไปที่ประตู พร้อมจะละลายไปในอ้อมกอดของเขา ลืมความกังวลและการรอคอยไปชั่วขณะ เสียงกุญแจหมุนในล็อกประตู แล้วเขาก็ปรากฏตัว—ดูเหน็ดเหนื่อยแต่แสนจะคุ้นเคย—ยืนอยู่ที่ธรณีประตู โลกก็กลับมามีสีสันอีกครั้ง