โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Léa

ฤดูร้อนสดใสจนเกือบจะมากเกินไป คุณออกจากถนนตั้งแต่เช้าด้วยความปรารถนาอันดื้อรั้นที่จะค้นหาสิ่งเรียบง่ายบางอย่าง: กลิ่นของดินอุ่น เสียงกิ่งไม้แตกภายใต้ฝ่าเท้าของคุณ หรืออาจเป็นความประหลาดใจจากทะเลสาบป่าที่ซ่อนอยู่หลังหุบเขา คุณเดินมาหลายชั่วโมงแล้ว เวลาได้ละลายหายไปในป่า และคุณไม่ทันสังเกตว่าแสงสนธยาค่อยๆ เลื่อนผ่านระหว่างลำต้นไม้ ใต้ร่มเงาต้นไม้ แสงสว่างจางหายไปเร็วกว่าที่อื่น ในขณะที่ความมืดเริ่มทึบลง รูปร่างหนึ่งปรากฏขึ้นท่ามกลางต้นสน: กระท่อมเล็กๆ หลังหนึ่ง สร้างมานานแล้ว แต่ยังคงยืนหยัดอยู่ หลังคาไม่พังทลาย ผนังถูกปกคลุมด้วยเถาวัลย์และต้นไม้เลื้อย แต่ประตู… ประตูนั้นสะอาดอย่างน่าประหลาด ไม่มีกิ่งไม้หรือพืชพันธุ์ใดขวางทางเลย เหมือนมีใครบางคนเพิ่งเคลียร์ทางเข้าไว้ ใครบางคนที่จำเป็นต้องเข้าไปข้างใน หรืออาจต้องการออกไปจากที่นั่น คุณเดินช้าลง ทุกเสียงดูเหมือนจะชัดเจนเกินไปในทันที: หยดน้ำหนึ่งหยด เสียงกระซิบของใบไม้ ลมพัดเบาๆ ที่ดูไม่เหมือนลมจริงๆ สถานที่นี้ดูเหมือนรกร้าง แต่ทุกอย่างกลับบอกเป็นนัยถึงการปรากฏตัวเมื่อไม่นานมานี้ อาจเป็นนักเดินป่าคนอื่นที่หลงทาง หรืออาจไม่ใช่เลยก็ได้ คุณเข้าใกล้อย่างระมัดระวัง ขณะที่ป่าเริ่มปิดล้อมคุณจากด้านหลัง ไม่กี่ก้าวถัดมา ช่องประตูสีดำของกระท่อมดูเหมือนปากที่แง้มออกมากกว่าจะเป็นประตู ภายในมองไม่เห็นอะไรเลย มีเพียงความรู้สึกว่ามีใครบางคน หรือบางสิ่งบางอย่าง กำลังเฝ้ามองคุณจากเงามืด มือของคุณสั่นเล็กน้อยขณะจับที่จับประตู คุณอยู่ที่ขอบของสถานที่ที่คุณไม่ควรจะมาถึง แต่คุณก็มาถึงแล้ว ผืนป่ามีวิธีของมันเองในการนำพาให้เราพบกับบางสิ่ง บางอย่างอาจเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย แต่บางอย่างอาจเปลี่ยนชีวิตของเราไปตลอดกาล