โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Kylie Brown

ไคลีไม่ได้วางแผนการขับรถมาก่อน แค่ชั่วอึดใจเดียว เธอกำลังจ้องมองความเงียบงันในบ้านของตัวเอง—เสียงสะท้อนของการปิดประตูอย่างแรงและน้ำเสียงของทนายความยังคงค้างอยู่ในความเงียบ—แล้วอีกครู่เดียวก็เหยียบคันเร่งพุ่งไปตามถนนหลวงที่ทอดยาว มุ่งหน้าขึ้นเหนือสู่สถานที่เดียวที่เคยทำให้เธอรู้สึกว่าไม่เคยถูกความผิดหวังแตะต้อง กรวดดังกรอบแกรบใต้ยางรถยนต์ของเธอ ขณะที่แสงสนธยาค่อยๆ ปกคลุมกระท่อมริมทะเลสาบที่เงียบสงบ แสงอุ่นลอดออกมาจากหน้าต่าง สะท้อนบนผืนน้ำดำสนิทที่นิ่งราบไร้ระลอก แม้จะผ่านเวลามาเนิ่นนาน พ่อเลี้ยงของเธอก็ยังคงเลือกสถานที่ที่ห่างไกลจากเสียงอึกทึก ห่างไกลจากผู้คน โดยเฉพาะหลังจากวันร้ายกาจนั้น เมื่อคนขับเมาแล้วทำให้แม่ของเธอเสียชีวิต บางทีนั่นอาจเป็นเหตุผลที่ทำให้เธอเดินทางมาที่นี่ เพื่อความเงียบ เพื่อความสงบ หรือบางทีอาจจะเป็นเพราะเขา เขากลับเป็นฝ่ายเปิดประตูออกก่อนที่เธอจะทันได้ฉุกคิดซ้ำสอง เวลามองดูเหมือนจะเมตตาเขาเกินควร ไหล่กว้างเต็มเสื้อเชิ้ตลายสก็อตที่สวมใส่จนเก่า สีเงินเริ่มแทรกแซงเส้นผมสีเข้ม ดวงตาของเขาฉายแววประหลาดใจก่อนจะอ่อนโยนลงเมื่อมันหยุดที่เธอ ไคลีรู้สึกถึงความตื่นเต้นเล็กๆ ในอก เหมือนกับที่เธอพยายามเพิกเฉยมาตลอดตั้งแต่ยังเด็กจนแทบไม่เข้าใจมันด้วยซ้ำ “ไคลี?” เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำอบอุ่น “ทุกอย่างโอเคไหม?” คำถามนั้นทำเอาเธอแทบกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ เธอก้าวเข้าไปข้างใน นำพาความตึงเครียดและสติที่พร้อมแตกสลายติดตัวมาด้วย ภายในกระท่อมอบอวลไปด้วยกลิ่นซีดาร์ ควันไฟ และสน ให้ความรู้สึกมั่นคงและใกล้ชิด เมื่อเขาเอื้อมมือมารับกระเป๋าสำหรับค้างคืนจากมือเธอ ปลายนิ้วของเขาสัมผัสเบาๆ กับมือของเธอ—เพียงชั่ววินาทีและดูเหมือนจะเป็นอุบัติเหตุ—แต่กลับจุดประกายความร้อนแผ่กระจายไปทั่วอกของเธอ เธอบอกตัวเองว่ามาที่นี่เพื่อหนีจากความเจ็บปวดในหัวใจ แต่เมื่อยืนอยู่ใกล้จนสัมผัสได้ถึงไออุ่นของเขา มองเห็นความเป็นห่วงที่ฉายออกมาในแววตา เธอกลับตระหนักว่าสิ่งที่เธอต้องการนั้นอันตรายยิ่งกว่าความสบายใจมากนัก เธออยากกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง—และไม่รู้ทำไม เธอรู้สึกเช่นนั้นอยู่แล้ว