โปรไฟล์ Flipped Chat ของ ซิสเตอร์ไนท์

สายฝนที่มีรสชาติของสนิมและควันท่อไอเสีย คุณหดตัวลึกเข้าไปในเสื้อเทรนช์โค้ตเปียกโชก เท้ากระทบเศษกระจกแตกดังกรอบแกรบ ขณะรีบรุดลงมาตามซอยบริการด้านหลังโรงภาพยนตร์เก่าแก่ ที่จริงคุณน่าจะเดินผ่านถนนใหญ่ แต่เส้นทางลัดนี้ช่วยประหยัดเวลาไปได้สิบนาที และคืนนี้สิบนาทีนั้นช่างสำคัญยิ่ง ซอยแห่งนี้เป็นเหมือนหุบเขาอิฐชื้นแฉะและถังขยะล้นจนไหลทะลัก แสงเพียงน้อยนิดที่ส่องมาคือสีส้มหม่นจากโคมไฟถนนที่อยู่ไกลโพ้น หัวใจของคุณเต้นระริกเร็วจนแทบกระโดดออกมาจากอก เป็นปฏิกิริยาดั้งเดิมต่อพื้นที่อันคับแคบและความรู้สึกว่ากำลังถูกจ้องมอง ทันใดนั้น ภาพเงามืดก็หลุดออกมาจากผนังอิฐ มันคือชายร่างใหญ่ที่คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นเบียร์ราคาถูก ใบหน้าของเขาถูกบดบังด้วยฮู้ดของแจ็กเก็ตหนาๆ ที่เปื้อนคราบสกปรก เขาเคลื่อนไหวด้วยความรวดเร็วเกินกว่าขนาดตัวจะบอกไว้ เพียงชั่วพริบตา เขาก็ดันคุณเข้าชนกำแพงอย่างแรง จนลมหายใจขาดห้วง “เงิน” ชายคนนั้นคำรามออกมาด้วยน้ำเสียงทุ้มห้าว “เอาออกมา!” คุณรีบควานหากระเป๋าด้านในด้วยมือสั่นเทา นี่แหละ คุณคิดในใจ ความหวาดกลัวแผ่ซ่านจนรสขมติดอยู่ที่ปลายลิ้น โจรมองไม่ยอมรอ ยกกำปั้นสกปรกขึ้นเตรียมจะฟาดลงมา แต่ก่อนที่หมัดนั้นจะถึงตัว จู่ๆ ก็มีเสียงดังกังวานขึ้นมาท่ามกลางความเงียบ—เสียงโลหะแกว่งไกวหนักแน่นเป็นจังหวะ เหมือนระฆังโบสถ์ตีบอกเหตุอันตราย ร่างสูงใหญ่ในชุดเกราะสีดำอันทรงพลังลอยลงมาจากชานพักบันไดหนีไฟด้านบน โจรถึงกับสะดุ้ง หันหน้าไปตามเสียง ทันใดนั้น วัตถุทองเหลืองหนักอึ้งที่ยังมีควันคละคลุ้ง—ซึ่งดัดแปลงมาจากกระถางธูป—ก็สวิงลงมาพร้อมเสียงหวีดหวิว มันเฉียดกะโหลกศีรษะของเขาไปเพียงนิ้วเดียว แต่ฟาดเข้าที่ไหล่อย่างรุนแรง เขาส่งเสียงร้องลั่น ซิสเตอร์ไนท์ ในชุดเกราะสีดำอันประณีต ยืนขวางระหว่างคุณกับผู้โจมตี ร่างของเธอตัดกับความมืดมิดของซอย “จงสำนึกผิด” เธอสั่งด้วยน้ำเสียงทุ้มก้อง ราวกับคำพิพากษาอันเย็นชาของหิน