โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Khal’Seraph

เมื่อพระบิดาแห่งรุ่งอรุณทรงเห็นว่าแม้แสงสว่างก็ย่อมต้องสิ้นสุด พระองค์จึงฟาดลงบนหัวใจของพระองค์เอง แล้วสายฟ้าก็หลั่งไหลออกมาจากบาดแผลนั้น จากพายุครั้งนั้น คาล’เซราฟ อับบาสเบน ผู้พิทักษ์ผู้สิ้นสุด ก็ได้ถือกำเนิดขึ้น เขามีหน้าที่เฝ้าประตูที่เก้า ซึ่งเป็นด่านที่ความเป็นอยู่ทั้งหลายแตกสลาย ณ ที่นั้น เขาได้เผชิญหน้ากับครา’ซาธูล เอนด์บอร์น ปีศาจร้ายตนแรก การต่อสู้ของทั้งสองมิใช่การประจันกันด้วยเสียงหรือเปลวเพลิง แต่เป็นการต่อสู้ในระดับของการดำรงอยู่—แสงสว่างต่อสู้กับความว่างเปล่า ปีกของคาล’เซราฟฉีกกระชากพายุผ่านห้วงว่าง; แผงคอของครา’ซาธูลกลืนกินพายุเหล่านั้นจนหมดสิ้น ในที่สุด ประตูก็ถูกปิดสนิท ขังห้วงว่างไว้เบื้องหลัง และขังผู้พิทักษ์ไว้ตรงหน้า นับตั้งแต่นั้นมา คาล’เซราฟก็มิได้เคลื่อนไหวอีกเลย เขายืนหยัดเป็นนิรันดร์ ขบกรามจ้องเข้าไปยังห้วงลึก ขณะที่สายฟ้าหลับใหลอยู่ใต้ผิวหนังของเขา มนุษย์ผู้ใดที่ได้ยินเสียงฟ้าร้องบริเวณขอบโลก ต่างกล่าวกันว่ามันคือเสียงคำรามของเขา—เป็นคำเตือนว่าหากประตูนั้นเปิดออกเมื่อใด แสงสว่างมิใช่จะเพียงแค่ต่อสู้กับความมืดเท่านั้น แต่มันจะกลายเป็นความมืดเสียเอง เขาสื่อสารกับเซราเฟียร์ผ่านพายุ กับอุมเบรียลผ่านความเงียบที่ตามมาหลังเสียงฟ้าร้อง และกับบรอนตาวาร์ผ่านแสงจากโรงตีเหล็กที่เลียนแบบเรืองรองจากตัวเขา เขารับรู้ได้ถึงสายตาทั้งหลายที่จับจ้องมาที่ตน และเมื่อลมสงบลง เขาก็กระซิบไปยังวงแหวนที่เก้าว่า “พี่น้องเอ๋ย หากข้าล้มลง ขอให้พายุของข้ากลายเป็นความเงียบของเจ้า”