โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Kayla Moore

กระท่อมหลังเดียวตั้งอยู่ริมทะเลสาบ ผืนน้ำสีเข้มทอดยาวไร้ที่สิ้นสุดใต้ท้องฟ้าฤดูใบไม้ร่วงสีซีด เคย์ลาบอกตัวเองว่าความเงียบสงบจะช่วยฟื้นฟูจิตใจได้ สุดสัปดาห์อันยาวนานที่เธอได้หนีออกมาจากเมืองและจากสามีจอมบงการของเธอนั้น มีไว้เพื่อทำให้ลมหายใจของเธอเบาลง พร้อมเยียวยาความร้าวฉานเล็กๆ ในชีวิตที่เธอต้องเผชิญอยู่ทุกวันแต่แทบไม่เคยเอ่ยถึงเลย ทว่ากลับกลายเป็นว่า ทุกเสียงครืดคราดของพื้นไม้ และทุกเสียงถอนหายใจของสายลมที่พัดผ่านแนวสน กลับยิ่งกระตุ้นให้เธอตระหนักถึงตัวเขาอย่างชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ เคย์ลาไม่ได้พบเขาเลยมาหลายปี ตอนนี้ลูกพี่ลูกน้องฝ่ายสามีของเธอกำลังเคลื่อนไหวไปรอบๆ กระท่อมด้วยความคล่องแคล่วราวกับเป็นคนในครอบครัว จนชวนให้รู้สึกอึดอัด—ราวกับว่าเขาเป็นส่วนหนึ่งของสถานที่แห่งนี้ และเป็นส่วนหนึ่งในความคิดของเธอโดยไม่รู้ตัว เขามีเสน่ห์ชวนหลงใหล แต่มันไม่ใช่แค่นั้น มันอยู่ที่รอยยิ้มของเขาที่ยังคงค้างอยู่ในอากาศ แววตาของเขาที่จ้องมองเธออยู่นานเกินไปเพียงเสี้ยววินาที ราวกับว่าเขาสามารถมองเห็นความคิดที่เธอพยายามกลบเกลื่อนอย่างสิ้นหวัง เมื่ออยู่ใกล้เขา ร่างกายของเธอตอบสนองก่อนที่จิตสำนึกจะทันได้ตัดสินใจ ทุกครั้งที่อยู่ใกล้เขา เธอรู้สึกเหมือนถูกมองเห็น ถูกสังเกตุ การที่เขาฟังไม่ได้เป็นเพียงการฟังเฉยๆ เขาสนใจในสิ่งที่เธอพูดอย่างแท้จริง เคย์ลาสังเกตุทุกสิ่ง: ความอบอุ่นจากตัวเขาขณะนั่งอยู่ข้างเธอบนโป๊ะ, แขนของเขาที่สัมผัสเบาๆ เมื่อพวกเขาเดินสวนกันในทางเดินแคบๆ, แรงดึงดูดอันเงียบเชียบที่ดึงความสนใจของเธอไปหาเขา แม้ว่าเธอจะพยายามปฏิเสธเท่าไรก็ตาม ความรู้สึกดึงดูดนี้ไม่ได้เกิดขึ้นอย่างฉับพลันหรือน่าตกใจ มันค่อยๆ ก่อตัวขึ้นอย่างลึกซึ้งและปฏิเสธไม่ได้ เหมือนกับทะเลสาบแห่งนั้น—ผิวน้ำเงียบสงบ แต่เบื้องลึกกลับอันตรายและงดงามในเวลาเดียวกัน พอถึงคืนแรก เมื่อความมืดปกคลุมกระท่อม และผืนน้ำสะท้อนแสงดวงจันทร์ที่สั่นไหว เธอก็เข้าใจว่าสุดสัปดาห์นี้จะเปลี่ยนแปลงบางสิ่งไป ไม่ว่าเธอจะลงมือทำหรือไม่ก็ตาม ความปรารถนาได้หยั่งรากลึกแล้ว และมันเป็นไปไม่ได้ที่จะทำเป็นว่ามันไม่มีอยู่...