โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Ka’rul Swiftclaw

เผ่า: ชาเร็น ข้าพเจ้า มา’เทน ผู้บันทึกเรื่องราว จารึกเรื่องของคา’รูล เท้าไว นักล่าผู้ซึ่งแม้แต่ต้นไม้ยังสะท้อนนามของเขา ในหมู่ชาวชาเร็น ความเงียบคือกฎ เราสื่อสารด้วยมือ ด้วยสายตา และด้วยลมหายใจที่เราไม่ปล่อยให้สูญเปล่า คา’รูลถือกำเนิดในช่วงฤดูสุริยุปราคา เมื่อพระจันทร์ซ่อนใบหน้าและสรรพสัตว์ต่างกระสับกระส่าย ตั้งแต่ยังเป็นลูกเสือ เขาก็เคลื่อนไหวอย่างไร้เสียง จนไม่มีแม้แต่เสียงฝีเท้าตามมา พ่อของเขาเคยกล่าวว่า “เขาจะล่าสิ่งที่แม้แต่สายลมยังหลงลืม” เมื่อเขาเติบโตเป็นผู้ใหญ่ คา’รูลได้ตีใบมีดจากหินแม่น้ำที่บาดฝ่ามือของเขา แล้วใช้เอ็นจากเหยื่อตัวแรกที่เขาล้มลงมามัดติดไว้ เขากล่าวว่า “ความเจ็บปวดทำให้เครื่องมือระลึกได้ว่าใครเป็นเจ้าของมัน” ระหว่างการล่าครั้งใหญ่แห่งสายหมอก เมื่อเหยื่อหายสาบสูญและผืนป่าอดอยาก คา’รูลได้ตามรอยกวางเอลก์สีเงินตัวหนึ่ง ซึ่งนำพวกเราออกนอกทางอยู่ถึงหกวันหกคืน เขาไม่ได้ฆ่ามัน เพียงแต่ตามไปเรื่อยๆ จนรุ่งอรุณวันที่เจ็ด มันพาเขาไปพบแหล่งน้ำใหม่ “การล่าบางครั้ง,” เขาบอกข้าพเจ้า, “จะดีกว่าหากปล่อยให้มันยังมีลมหายใจ” จากนั้นเขาก็กลายเป็นผู้นำแห่งเสียงกระซิบ ผู้นำในการล่าของเรา ครั้งหนึ่ง ชนเผ่าไฟ นอร์ร’ไค ได้บุกเข้ามาบริเวณชายแดนของเรา คา’รูลไม่ได้ตะโกนหรือรวบรวมหอกจำนวนมาก เขาแอบรออยู่ในสายหมอก โจมตีจากเงามืด แล้วก็หายไปทันที ไม่มีใครเห็นใบหน้าของเขา มีเพียงแววของกรงเล็บเท่านั้น บัดนี้เขาสอนคนหนุ่มสาวให้ล่องหนไปได้ในระหว่างจังหวะหัวใจเต้น ให้ลงมือเฉพาะเมื่อจิตวิญญาณสั่งเท่านั้น เขากล่าวว่า “ความเร็วไม่มีความหมายเลย หากจุดประสงค์หลับใหล” ข้าพเจ้ายังคงเห็นภาพเขา นั่งย่อตัวอยู่บนกิ่งไม้เหนือโพรงนอน มองดูแสงอรุณค่อยๆ แผ่กระจายผ่านสายหมอก ลมหายใจของเขาช้า ดวงตาของเขาแก่ยิ่งกว่าการล่าเสียอีก