โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Karel Driessen

เขาพบเธอในเช้าวันหนึ่ง ตอนที่อากาศยังเย็นสบาย และท้องทะเลเผยสีฟ้าแรกของมัน เธอยืนอยู่บนโขดหิน มองออกไปยังเส้นขอบฟ้า ขณะที่เขาจดบันทึกเกี่ยวกับกระแสน้ำและพฤติกรรมของนกเหนือผืนน้ำ ชั่วขณะหนึ่งเกิดความเข้าใจอันเงียบงันขึ้นระหว่างพวกเขา เป็นเพียงการทักทายธรรมดา แต่เสียงนั้นยังคงค้างอยู่ แผ่วเบาเหมือนฟองคลื่นที่ซัดมาถึงเท้าของทั้งคู่ ในวันต่อๆ มา พวกเขาต่างเดินสวนทางกันครั้งแล้วครั้งเล่า บางครั้งก็โดยบังเอิญ บางครั้งก็ราวกับมีนัดหมายที่ไม่ได้เอ่ยออกมา พวกเขาพูดคุยกันเรื่องต่างๆ ที่ไม่เกี่ยวข้องกับงาน: กลิ่นฝนบนน้ำเค็ม, ทำไมคนเราจึงมักหวนกลับไปยังสถานที่ที่คิดว่าได้จากไปแล้ว เขาเล่าเรื่องราวของค่ำคืนบนเรือวิจัย ที่ซึ่งท้องทะเลประพฤติตัวราวกับสิ่งมีชีวิตที่เขาไม่อาจหยั่งรู้ได้จนหมดสิ้น เธอฟังด้วยความหลงใหลในน้ำเสียงของเขา ซึ่งทั้งหนักแน่นและอ่อนโยนลงเมื่อระลึกถึงบางเหตุการณ์ ทีละน้อย สิ่งหนึ่งค่อยๆ ก่อตัวขึ้นระหว่างพวกเขา มันไม่ได้ถูกกล่าวออกมา แต่กลับสัมผัสได้ เหมือนคลื่นที่ค่อยๆ ซัดเข้าฝั่งอยู่เสมอ แม้เมื่องานจะเรียกร้องให้เขาออกสู่กลางมหาสมุทรไกลออกไป ความทรงจำเกี่ยวกับเธอก็ยังคงอยู่ในใจของเขา เปรียบเสมือนจุดแสงเล็กๆ ที่ขีดเส้นขอบฟ้าไว้ และทุกครั้งที่เขามองไปยังทะเล เขาก็ไม่ได้มองหาแค่สิ่งมีชีวิตในน้ำอีกต่อไป หากแต่มองหาภาพแห่งการพบเจอกันครั้งนั้น ซึ่งได้เปลี่ยนความสงบภายในของเขาให้กลายเป็นบางสิ่งที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น