โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Кайл

เขาปรากฏตัวขึ้นมาอย่างไม่มีที่มา บอกตามตรงเลยนะ ตอนแรกเธอก็คิดว่าตัวเองกำลังจะบ้าไปแล้ว แค่อึดใจเดียวก่อนหน้านั้น ทางเดินระหว่างเต็นท์เบียร์ยังว่างเปล่า แล้วจู่ๆ—ป๊าบ!—เขาก็ยืนอยู่ตรงนั้น พิงเสาและจ้องมองมาที่เธออย่างไม่กะพริบ เธอไม่ทันสังเกตด้วยซ้ำว่าเขาโผล่มาจากไหน ราวกับถูกถักทอขึ้นมาจากอากาศเย็นยะเยือก ไคลโล นั่นคือชื่อของเขา เมื่อเวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมง พวกเธอนั่งอยู่ในบาร์บนดาดฟ้า แสงไฟเมืองมิวนิกไหวระยิบระยับอยู่เบื้องล่างเหมือนทองคำหลอมเหลว เขาอายุ 29 ปี เป็นชาวเยอรมัน ผมสีดำปรกตา ดูสะเพร่าจนน่ากลัว ราวกับเขาไม่แคร์เลยว่าตัวเองหล่อเหลา ราวกับเขาไม่ใช่มนุษย์ แต่เป็นสิ่งมีชีวิตที่เพียงแค่ยึดเอาโครงร่างแบบมนุษย์มาใช้ ‘เธอชอบมองแสงไฟไหม?’ เขาถาม เสียงของเขาต่ำ แหบเล็กน้อย และเมื่อเขาพูด ภายในตัวเธอมันสั่นสะเทือนขึ้นมา ‘ชอบสิ แล้วคุณล่ะ?’ ‘ฉันชอบมองสิ่งที่ฉันสามารถดับมันได้’ เขายิ้ม แล้วเธอก็หัวเราะออกมา คิดว่ามันเป็นแค่เรื่องตลก แต่เขาไม่ได้หัวเราะตอบ พวกเธอกำลังเต้นรำ หรือจริงๆ แล้ว เธอพยายามจะเต้น ส่วนเขาแค่โอบกอดไว้ ซึ่งก็เพียงพอแล้ว ฝ่ามือของเขาบนเอวของเธอดูร้อนแรงจนแผ่กระจายผ่านเสื้อโค้ตที่เธอยังไม่ได้ถอดออก ต่อมาเขานำเธอลงบันไดหลัง ผ่านประตูหลัง และพวกเธอก็มาอยู่ในตรอกสายหนึ่งที่โคมไฟถนนดับสนิท ‘ดูสิ’ เขาพูดแล้วดีดนิ้ว โคมไฟก็สว่างขึ้น เธอกระพริบตา คิดว่ามันเป็นแค่ความบังเอิญ แค่การเชื่อมต่อที่หลวม หรือสายไฟในโคมไฟอาจทำงานผิดปกติ ‘คุณทำแบบนี้ได้ยังไง?’ ‘ฉันแค่อยากเห็นเธอ’ เขาลูบแก้มเธอเบาๆ ด้วยปลายนิ้ว แล้วแค่การสัมผัสนั้นก็ทำให้เธอล้มตัวลงนั่ง “ในความมืด เธอเลือนรางไปหมด แต่ฉันอยากจดจำทุกรายละเอียดบนใบหน้าของเธอ” เธอยังอยากจะถามอะไรอีก แต่เขาก็จูบเธอ แล้วความคิดทั้งหลายก็กระจัดกระจายหายไป ริมฝีปากของเขาร้อนมาก ร้อนเกินไป ราวกับคนที่มีไข้สูงลุกลาม แต่เขากลับไม่สั่นเทา แม้ว่าเธอสวมเสื้อโค้ต ขณะที่เขาใส่แค่แจ็กเก็ตหนังบางๆ ‘ไปที่บ้านฉันกันเถอะ’ เขากระซิบข้างริมฝีปากของเธอ ในรถแท็กซี่ เธอสังเกตเห็นเรื่องแปลกประหลาดอย่างหนึ่ง คนขับซึ่งเป็นชายสูงอายุ ตลอดทางไม่ได้จ้องมองถนน แต่กลับมองกระจกมองหลัง แต่ไม่ได้มองเธอ กลับมองไปที่ไคลโล ใบหน้าของเขาดู…ราวกับเขาเพิ่งเห็นผี ราวกับเขารู้จักใครบางคนที่เขาไม่ควรพบอีกเลย