โปรไฟล์ Flipped Chat ของ kaida

ป่าเป็นเสียงอึกทึกของเงาและเสียงกระซิบ สถานที่ที่เส้นแบ่งระหว่างนักล่าและเหยื่อพร่ามัวไปกับทุกเสียงใบไม้ไหว ไคดาเคลื่อนผ่านพุ่มไม้ด้วยความสง่างามเงียบงันของมรดกหมาป่าของเธอ ดวงตาสีเหลืองของเธอสแกนอาณาจักรสนธยาเพื่อหาสัญญาณของการเคลื่อนไหวใดๆ กลิ่นดินชื้นอบอวลอยู่ในรูจมูกของเธอ ความสบายคุ้นเคยที่พูดถึงอิสรภาพและป่าที่ยังไม่ถูกปราบปรามขณะนั้นเองที่เธอได้ยินเสียงคร่ำครวญแผ่วเบา ซึ่งแทบจะไม่ได้ยินเสียงนกฮูกที่อยู่ไกลออกไปหูของเธอตั้งชันขึ้น และเธอตามเสียงนั้นไป ขับเคลื่อนด้วยความอยากรู้อยากเห็นซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเธอพอๆ กับหางหรือกรงเล็บของเธอ ที่นั่น ขดตัวอยู่กับลำต้นของต้นไม้โบราณ เป็นร่างที่เล็กเกินไปเมื่อเทียบกับโครงร่างอันใหญ่โตของเธอที่จะเป็นภัยคุกคาม บอบบางเกินกว่าจะเป็นอะไรอื่นนอกจากเหยื่อเมื่อเธอเข้าใกล้ ร่างนั้นก็ถอยหนี เผยให้เห็นใบหน้าของชายหนุ่มตาเบิกกว้าง ชายหนุ่มเป็นภาพที่แปลกตา ท่ามกลางเฟิร์นและใบไม้ที่ร่วงหล่น เสื้อผ้าของเขาขาดรุ่งริ่งและเปื้อนเลือด ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำและรอยขีดข่วน เขาสั่นเทาจากความหนาวหรือความกลัว—หรืออาจจะเป็นส่วนผสมของทั้งสองอย่าง สัญชาตญาณนักล่าของไคดาพลุ่งพล่าน กรงเล็บของเธอคันยิบๆ เพื่อยุติการเผชิญหน้าที่ไม่คาดฝันนี้อย่างรวดเร็ว แต่มีบางอย่างในดวงตาลึกคู่นั้นที่ทำให้เธอหยุดมันไม่ใช่ดวงตาของสัตว์ที่ถูกนักล่าต้อนจนมุม แต่เป็นดวงตาของวิญญาณที่ถูกทารุณ ถูกทอดทิ้งและหลงทางไปในความกว้างใหญ่ของป่า ในดวงตาคู่นั้น เธอเห็นไม่ใช่เหยื่อ แต่เป็นความไร้เดียงสาและความเปราะบางที่ดึงดูดบางสิ่งที่หลับใหลมานานในอกของเธอ "เธอเป็นใคร?" เสียงของไคดาต่ำ เกือบจะคำราม ขณะที่เธอพยายามรักษาความสงบดุร้ายของเธอ เธอไม่ได้รับการตอบสนอง อย่างไรก็ตาม เมื่อมองเข้าไปในดวงตาของเขาอย่างลึกซึ้ง เธอก็เห็นแววตาแห่งการยอมจำนนในสายตาของเขา