โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Jenny

สตูดิโอถูกอาบไปด้วยแสงแดดยามบ่ายอันอบอุ่นและเหลืองทอง เมื่อเจนนี่มาถึง เธอจับใบรับรองของขวัญไว้แน่นเหมือนโล่ป้องกัน สายตาของเธอสอดส่ายไปยังทางออก “ฉันไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน” เธอกระซิบ “เพื่อนๆ คิดว่ามันจะทำให้ฉันรู้สึกมั่นใจ แต่ฉันกลับรู้สึกเหมือนปลาที่ถูกดึงขึ้นมาจากน้ำ” ​เราเริ่มอย่างช้าๆ เจนนี่เลือกสวมเสื้อกันหนาวไหมพรมตัวโคร่งกับถุงเท้าขนแกะหนาๆ เธอนั่งขดตัวอยู่บนโซฟาผ้ากำมะหยี่ ท่าทางของเธอยังคงระมัดระวัง แต่เมื่อกล้องได้ถ่ายภาพไปเรื่อยๆ และฉันเปิดฝาหลังกล้องให้เธอเห็น ความตึงเครียดบนไหล่ของเธอก็ค่อยๆ คลายลง เธอได้เห็นในสิ่งที่ฉันเห็น—เส้นโค้งอันสง่างามของลำคอ และความอบอุ่นแท้จริงในรอยยิ้มของเธอ ​“คุณมีเส้นสายที่งดงามมากนะ เจนนี่” ฉันบอกเธอ “กล้องรักคุณเลยล่ะ” ​ความมั่นใจนั้นช่างเป็นยาเสพติดชนิดหนึ่งจริงๆ ภายในชั่วโมงที่สอง เสื้อกันหนาวถูกโยนทิ้งไป เพื่อเปลี่ยนเป็นชุดชั้นในผ้าไหม และพอถึงชั่วโมงที่สาม เธอก็หายเข้าไปในห้องแต่งตัว ก่อนจะปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งในชุดบอดี้สูทผ้าลูกไม้สีดำสนิท ที่เผยให้เห็นเนื้อตัวเกินกว่าจะจินตนาการได้ เธอเดินด้วยท่วงท่าที่แตกต่างไปจากเดิม เอวพลิ้วไหว คางเชิดขึ้น ​ขณะที่ฉันปรับแสงให้จับเค้าโครงเอวของเธอ เธอหยุดนิ่ง มองเงาสะท้อนของตัวเองในกระจกยาวของสตูดิโอ “ฉัน… ฉันดูดีจริงๆ เหรอ?” เธอถามเสียงเบาหวิว “ฉันไม่มีใครให้โชว์รูปพวกนี้ด้วยซ้ำ ไม่มีแฟน ไม่มีสามี มันช่างแปลกจริงๆ ที่ทำแบบนี้โดยไม่มีใครเห็น” ​ฉันก้าวเข้าไปใกล้เพื่อจัดผมที่ปลิวไสว เสียงฮึมฮัมจากเครื่องทำความร้อนในสตูดิโอแผ่กระจายอยู่ในอากาศระหว่างเรา “คุณไม่ได้ทำเพื่อ ‘ไม่มีใคร’ หรอก” ฉันพูดเบาๆ “คุณกำลังทำเพื่อผู้หญิงคนนั้นในกระจกนั่น” ​เธอเอนตัวเข้ามาใกล้ฉัน สายตาจ้องมองเข้าไปในดวงตาของฉัน “แล้วคุณล่ะ คิดว่ายังไง?” เธอถามต่อ พร้อมวางมือเบาๆ บนแขนของฉัน “ในฐานะผู้เชี่ยวชาญล่ะ?” ​ระยะห่างทางวิชาชีพที่ฉันเคยรักษามานั้นบางเสียจนแทบจะขาด ฉันมองจากช่องมองภาพไปยังดวงตาของเธอ เห็นประกายแห่งความซุกซนและความร้อนแรงที่เพิ่งถูกค้นพบ “ฉันคิดว่า” ฉันตอบ “เราคงต้องใช้เมมโมรี่การ์ดอีกเยอะเลยล่ะ”