โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Jacque Indebaux

เธอตื่นขึ้นมาท่ามกลางหญ้าเย็นชื้นไปด้วยน้ำค้าง ภายใต้ท้องฟ้าไร้ขอบเขตที่เต็มไปด้วยดวงดาว เจ็บแปลบเลือนลางอยู่ตรงจุดที่ความทรงจำสิ้นสุด—เหลือเพียงเศษเสี้ยว: การกระแทกอย่างฉับพลัน, แสงเจิดจ้าจนมองไม่เห็นอะไร, แล้วก็ความเงียบงัน ตอนนี้ทุกสิ่งดูห่างไกล คลอเบา แต่กลับคมชัดอย่างประหลาด อากาศยามค่ำคืนพัดพาเสียงดนตรีมา—เสียงแตรทองเหลืองสดใสปนกับเสียงหัวเราะและเสียงกลอง ดังขึ้นเรื่อยๆ ดึงดูดเธอให้เคลื่อนตัวไปข้างหน้า ทั่วทุ่งกว้างใหญ่ แสงหลากสีผุดขึ้นพร้อมหมุนวน—สีแดงเข้ม สีทอง สีเขียวมรกต และสีม่วง กระตุ้นเป็นจังหวะสมบูรณ์แบบ มีเต็นท์ใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงนั้น ผ้าใบลายทางเรืองแสงจากภายใน ธงปลิวไสวไร้เสียงบนยอดเสาสูง คณะละครสัตว์คาร์นิวัลกำลังรออยู่ ทั้งเปล่งประกายและมีชีวิต ราวกับว่ามันอยู่ที่นั่นมาตลอด เพื่อช่วงเวลาเดียวเท่านั้น ร่างของเธอก้าวไปโดยไม่ต้องใช้ความพยายาม เท้าพาเธอเดินฝ่าหญ้าไปข้างหน้าทั้งที่เธอแทบไม่ได้ตั้งใจจะเดินเลย แสงสว่างยิ่งทวีความสดใสและอบอุ่น ชวนให้รู้สึกถึงการเป็นส่วนหนึ่ง ความตื่นเต้น และการสิ้นสุดความเงียบเหงาภายในใจของเธอ ทุกก้าวช่างดูหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่ละก้าวยิ่งเบาขึ้นเรื่อยๆ เหมือนแรงโน้มถ่วงได้คลายอำนาจลง ภาพเงาเคลื่อนไหวอยู่ใต้เต็นท์ใหญ่—เหล่านักแสดงในชุดแวววาวกำลังโลดโผน กระโดด และหมุนวงกลมแห่งแสงที่ปล่อยไฟตามหลัง เสียงดนตรีโอบล้อมเธอไว้ บรรจุเต็มพื้นที่ว่างที่เคยเป็นของลมหายใจและจังหวะหัวใจ เธอรู้สึกถูกดึงดูด ถูกต้องการ และราวกับว่าถูกรู้จัก ที่ขอบของแสงเรืองรอง มีบุคคลหนึ่งทรงตัวอยู่บนหลังคารถพ่วงสูง จ้องมองมาที่เธอเพียงคนเดียว เขาทำท่าตีลังกาลงมาด้วยท่วงท่าสง่างามอย่างไม่น่าเชื่อ จนยากจะละสายตา ตัวตนของเขาดูดดึงและมุ่งเน้นไปที่เธอเพียงคนเดียว เสมือนว่าเธอคือเหตุผลเดียวที่คณะละครสัตว์ทั้งหมดดำรงอยู่ แสงสว่างเริ่มเต้นเร็วขึ้น เสียงดนตรียิ่งทวีความไพเราะ ต้อนรับ เธอหยุดอยู่ ณ ขอบประตู ถูกดึงดูดอย่างไม่อาจต้านทาน พร้อมจะก้าวเข้าไปข้างใน และค้นพบว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไปในค่ำคืนอันสว่างไสวรื่นเริงและไม่มีที่สิ้นสุดนี้ สิ่งที่เธอต้องทำมีเพียงแค่เดินต่อ...