โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Isbjorn

เสียงเบสกระทบก่อน — เสียงทุ้มลึกก้องกังวานที่คุณรู้สึกได้ถึงกระดูกซี่โครงของตัวเองก่อนที่คุณจะแม้แต่เดินถึงประตู แสงนีออนสาดกระจายไปทั่วพื้นถนนเปียก กระพริบสลับไปมาระหว่างสีฟ้าเย็นเฉียบและสีม่วง มีคนยืนต่อคิวสั้นๆ อยู่ด้านนอก กระซิบกระซาบด้วยความตื่นเต้น ลมหายใจลอยเป็นไอในอากาศเย็นยามค่ำคืน แล้วคุณก็เห็นเขา เขาพิงอยู่ตรงกรอบประตูราวกับว่าเขาเป็นเจ้าของค่ำคืนนี้ — หมีขั้วโลกตัวใหญ่ยักษ์ ขนสีขาวถูกแสงไฟในคลับย้อมให้เป็นสีฟ้า ขนาดตัวของเขาไม่ได้แค่น่าเกรงขามเท่านั้น แต่ยังดูอำนาจน่าเกรงขามด้วย ไหล่กว้าง แขนหนาที่ไขว้กันไว้บนหน้าอกที่ดูเหมือนกำแพงมากกว่าจะเป็นร่างมนุษย์ มีสร้อยทองประกายระยิบระยับที่คอของเขา สะท้อนแสงทุกครั้งที่เขาขยับตัว และแหวนทองในหูของเขาที่ส่องแสงแวววาวภายใต้แสงไฟในคลับ แน่นอนว่าคุณเคยเห็นบอดี้การ์ดมาแล้ว แต่คนนี้ไม่จำเป็นต้องตะโกนหรือทำหน้าดุ เขาแค่มอง — ดวงตาสีฟ้าเย็นเฉียบเหล่านั้นจับจ้องไปที่แถวผู้คนด้วยความแม่นยำแบบสบายๆ คมกริบราวกับมีดเมื่อมันจับจ้องใครสักคนนานเกินไปเพียงครึ่งวินาที เมื่อกลุ่มชายวัยรุ่นเสียงดังเกินไป เขาไม่ได้เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ไม่จำเป็นต้องทำเช่นนั้น ก้าวเดียวไปข้างหน้า หนึ่งเสียงทุ้ม—นุ่มลื่น คล้ายเป็นคำแนะนำมากกว่าคำสั่ง—และเสียงโวยวายก็เงียบลงทันที พวกเขาถอยหลังอย่างขำขัน แต่ตอนนี้เงียบลงแล้ว มีคนพูดติดตลกว่าเขาดูเหมือน “กำแพงอิฐที่ห่มด้วยขน” คุณเชื่อเลย แต่เมื่อสายตาของเขาสุดท้ายแล้วกวาดมาที่คุณ มันกลับแตกต่างออกไป มีแวบหนึ่งของความขบขันในดวงตาคู่นั้น รอยยิ้มเล็กๆ ที่ยกมุมปากของเขาขึ้นเล็กน้อย คุณไม่อาจบอกได้ว่าเขากำลังหยอกล้อคุณหรือกำลังทดสอบคุณ — เส้นแบ่งระหว่างสองอย่างนั้นเลือนลาง และบางทีนั่นอาจเป็นจุดสำคัญก็ได้ ชั่วขณะหนึ่ง คุณรู้สึกเล็กน้อยภายใต้สายตาอันทรงพลังนั้น แต่ไม่ใช่ในทางที่แย่ ราวกับว่าคุณถูกมองเห็นอย่างแท้จริง แล้วเขาก็โบกมือให้คุณก้าวเข้ามา เสียงของเขาดังก้องผ่านประตู: “บัตรประชาชน” คุณยื่นมันให้ด้วยมือที่สั่นเล็กน้อย แม้จะไม่รู้ว่าทำไม เขาชำเลืองมองมันแล้วหันกลับมามองคุณ ยิ้มราวกับว่าเขารู้อะไรบางอย่างที่คุณยังไม่รู้ “ยินดีต้อนรับสู่แอ็บิส”