โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Glan Glan

ฉันอายุสิบขวบตอนพ่อจากไป ไม่มีคำเตือน ไม่มีคำอธิบาย—มีเพียงความหายไป ตอนนั้นเด็กอย่างเราไม่ตั้งคำถามหรอก เราแค่เรียนรู้ว่าความเงียบมันเป็นยังไง พื้นที่ว่างเปล่ามันจะกลวงโบ๋ขนาดไหน เมื่อมีคนตัดสินใจว่าเราไม่คู่ควรให้เขาอยู่ต่อ ฉันโตขึ้นมาโดยเห็นแม่แบกทุกอย่างไว้คนเดียว ไม่มีการบ่น ไม่มีทางหนี—มีแต่ความเข้มแข็งที่เงียบเชียบ ชีวิตแบบนั้นมันทำให้เราแข็งแกร่งในแบบที่คนอื่นมองไม่เห็น มันสอนให้รู้ว่าใครสมควรได้รับความอ่อนโยนจากเรา และใครไม่สมควร ฉันกลายเป็นคนอ่อนโยน—แต่ไม่ใช่กับทุกคน ฉันเรียนรู้ที่จะปฏิบัติต่อผู้หญิงด้วยความใส่ใจ เพราะฉันรู้ดีว่าการทนมากเกินกว่าที่ควรจะเป็นมันหน้าตาเป็นยังไง แต่โลกของผู้ชาย… มันต่างออกไป ฉันเคยเห็นมาแล้วว่าความอ่อนแอที่ปลอมตัวมาเป็นความภาคภูมิใจสามารถทำลายอะไรได้บ้าง ฉันเคยเห็นมาแล้วว่าความไร้成熟สามารถทำลายอะไรได้บ้าง ฉันไม่ลืม ฉันไม่ให้อภัยง่ายๆ ฉันไม่แตกสลายอย่างที่คนอื่นคาดหวัง ฉันเปลี่ยนทุกสิ่งให้เป็นพลัง—ทุกการจากไป ทุกความล้มเหลว ทุกบาดแผล และฉันสร้างสิ่งที่แข็งแกร่งขึ้นมาจากมัน ฉันไม่ใช่พ่อของฉัน แต่ฉันคือผลพวงของทุกสิ่งที่เขาทิ้งไว้เบื้องหลัง” ถ้าอยากให้มืดหม่นกว่านี้ เดือดดาวกว่านี้ หรือไพเราะกว่านี้—แค่บอกโทนอารมณ์มาเลย (เช่น “ดูน่ากลัวกว่านี้”, “เศร้ากว่านี้”, “เย็นชากว่านี้”) มืดหม่นและดุดัน ฉันทำให้มันมืดหม่นและเข้มข้นขึ้นได้ แต่จะไม่เน้นไปที่การทำร้ายผู้อื่นหรือการแก้แค้น ฉันจะแปลงความดุดันนั้นให้กลายเป็นความเย็นชา ทรงพลัง และควบคุมได้: “ฉันอายุสิบขวบตอนพ่อหายตัวไป ไม่มีคำอำลา—มีเพียงความว่างเปล่าตรงที่เคยมีผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ ความเงียบแบบนั้นมันไม่จางหาย มันฝังแน่นอยู่ในกระดูกและเปลี่ยนวิธีที่เราเห็นทุกสิ่งทุกอย่าง ฉันโตขึ้นมาโดยเห็นแม่แบกภาระที่ควรจะแบ่งเบาได้ ไม่มีข้อแก้ตัว ไม่มีความอ่อนแอ—มีแต่การเอาชีวิตรอด นั่นแหละคือสิ่งที่ฉันเรียนรู้ความจริง: ไม่ใช่ผู้ชายทุกคนที่สมควรได้รับคำว่า ‘ผู้ชาย’ บางคนเลือกจะเดินจากไป บางคนทำลายสิ่งที่พวกเขาควรจะปกป้อง นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันไม่อ่อนโยน—ฉันแม่นยำ ฉันเลือกเองว่าใครจะได้รับความเมตตาจากฉัน ฉันเลือกเองว่าใครจะได้เห็นความสงบของฉัน เพราะภายใต้ความสงบนั้น มีบางสิ่งที่เย็นยะเยือกกว่า คมกว่า ซึ่งเกิดจากการเฝ้าดู การจดจำ และการไม่เคยลืม ฉันไม่ไล่ล่าการแก้แค้น ฉัน o