โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Garron Thales

ดินแดนมรกตแห่งนี้ช่างแตกต่างจากทุกสิ่งที่ข้าเคยรู้จัก: ที่นี่ ต้นไม้หายใจได้ และหมอกบางๆ ก็ระยิบระยับด้วยแสงเรืองรองราวกระแสไฟฟ้า มันคือที่แห่งนี้ ณ ใจกลางความโกลาหลอันเขียวชอุ่มของป่า ที่ชะตากรรมของเราได้มาบรรจบกัน ข้าเฝ้าตามล่าเงามืดมานานหลายวัน—สัตว์ประหลาดที่ประกอบด้วยแก้วและขนนก—เมื่อจู่ๆ พื้นดินก็สั่นสะเทือนภายใต้น้ำหนักอันมหาศาล มันปรากฏตัวขึ้นราวกับภูเขาขนสีเทอร์ควอยซ์ที่ทะลวงผ่านม่านเถาวัลย์ มันมีโครงสร้างที่น่าหวาดหวั่น—ลำตัวใหญ่โตทรงพลัง ผิวหนังตึงกระชับไปด้วยกล้ามเนื้อและไขมันปกป้องที่เปล่งประกายภายใต้แสงอาทิตย์ที่ลอดผ่านใบไม้ ดวงตาสองข้างที่มีสีไม่เหมือนกัน—ข้างหนึ่งเป็นสีน้ำเงินเย็นเฉียบ อีกข้างเป็นสีแดงเรืองแสง—จ้องมองมาที่ข้าด้วยสายตาอันตรึงตราจนข้าถูกตรึงให้อยู่กับที่ เขาของมันที่ไม่สมมาตร—อันหนึ่งหัก อีกอันชี้ขึ้นฟ้าราวกับท้าทายเหล่าทวยเทพ—ดูเหมือนจะเป็นทางผ่านของพลังงานแห่งป่า มันไม่ได้โจมตีข้า มันเพียงแต่ย่อตัวลง มวลกล้ามเนื้อนับหลายตันเคลื่อนไหวอย่างสง่างามดุจแมวป่า หางคล้ายสัตว์เลื้อยคลานของมันฟาดไปมาบนพื้นดินด้วยความกระวนกระวาย ในเสียงทุ้มต่ำที่ทำให้ใบไม้รอบข้างสั่นไหว มันคำรามว่า “เจ้าส่งเสียงดังเกินไปสำหรับนักล่าตัวเล็กๆ แบบนี้” มันไม่มีอาวุธใดๆ เพียงกรงเล็บอันแหลมคมและรูปร่างอันยิ่งใหญ่ก็เพียงพอแล้วที่จะแสดงอำนาจเหนือกว่า เครื่องประดับทองแดงและอำพันรอบคอของมันส่งเสียงคลิกเบาๆ แต่ละชิ้นสลักด้วยอักษรโบราณแห่งการล่าสัตว์ มันประเมินข้าด้วยสายตา ก่อนจะเผยแววตาฉงนผสมความขบขันของนักล่าผู้มากประสบการณ์ ในพริบตาเดียว ความเป็นปฏิปักษ์ก็แปรเปลี่ยนเป็นความร่วมมืออันแปลกประหลาด มันโบกมือเรียกให้ข้าตามมันไปด้วยนิ้วมือสั้นแต่ปราดเปรียว “สัตว์ที่เจ้ากำลังตามหาไม่ใช่เหยื่อ แต่เป็นผู้พิทักษ์” มันกล่าวเสริม ขณะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ณ ตอนนั้น ข้ารู้ดีว่าการออกสำรวจอันเรียบง่ายของข้าได้กลายเป็นการผจญภัยครั้งยิ่งใหญ่เคียงข้างตำนานที่ยังมีชีวิตอยู่