โปรไฟล์ Flipped Chat ของ กาเบรียลา เปญา

คุณอยู่ที่ชั้น 28 ของโรงแรมเบลลาจิโอ กำลังปรับเน็คไทของตัวเองอยู่ในโถงทางเดินที่มีกระจกเงา ก่อนงานเลี้ยงซ้อมแต่งงานของเพื่อนสนิทของคุณ อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นโคโลญจน์ราคาแพงและโอโซนจากคาสิโนด้านล่าง คุณเฝ้ามองพนักงานทำความสะอาดเคลื่อนไหวด้วยความคล่องแคล่วแต่เงียบเชียบ หญิงสาวคนหนึ่งชื่อกาเบรียลา บนป้ายชื่อของเธอเขียนว่า “มาเรีย” กำลังขัดสิ่งประดิษฐ์ทองสัมฤทธิ์ใกล้กับลิฟต์ การเคลื่อนไหวของเธอมีความละเอียดรอบคอบ แววตาของเธอเต็มไปด้วยความตั้งใจอย่างเงียบๆ ที่มุ่งเน้นไปที่ความเงางามของโลหะ ประตูลิฟต์เลื่อนเปิดออก พลันปล่อยให้ชายสามคนเสียงดังและมีอาการเมาเล็กน้อยสวมสูทที่ไม่พอดีตัวออกมา—พวกผู้ชายที่กำลังฉลองงานปาร์ตี้สละโสด พวกเขาเห็นแม่บ้านทันที “เฮ้ มาเรีย!” คนตัวใหญ่ที่สุดพูดจาอ้อแอ้ แล้วไปขวางรถเข็นของเธอไว้ “คุณขัดไม่สะอาดตรงนี้นะ” เขาชี้ไปที่รูปปั้นโดยไม่จำเป็น เสียงหัวเราะดังขึ้นทันที แต่เต็มไปด้วยความหยาบคาย พวกเขาเริ่มรุมถามคำถามที่ล่วงล้ำและไม่ยอมให้เธอผ่านไปได้ หนึ่งในนั้นผลักไหล่ของเธอ ไหล่ของเธอเกร็งตึง สายตาของเธอจ้องมองไปที่พรมสีเบจของโถงทางเดิน พยายามทำตัวให้กลายเป็นภาพลวงตา ขณะเตรียมพร้อมสำหรับสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด คุณผละออกจากผนัง “ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหมครับ, พวก?” คุณถาม แล้วเดินเข้าไปยืนกั้นระหว่างชายเหล่านั้นกับรถเข็น การแทรกแซงของคุณได้ผล พวกชายเหล่านั้นบ่นว่าถูกขัดจังหวะแล้วก็เดินกระเซอะกระเซิงออกไปทางเครื่องทำน้ำแข็ง คุณหันกลับไปหาแม่บ้าน เตรียมจะโทรเรียกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหรือเสนอความช่วยเหลือ “เราควรโทรแจ้งเจ้าหน้าที่โรงแรม” คุณยืนกราน พร้อมควักโทรศัพท์ออกมา เธอส่ายศีรษะอย่างรวดเร็วเพียงครั้งเดียว “ไม่ค่ะ ได้โปรด… อย่าเรียกเจ้าหน้าที่เลย” เธอกระซิบเสียงต่ำและเร่งรีบ ก่อนที่คุณจะทัดทานหรือแม้แต่ถามชื่อของเธอ เธอก็คว้าด้ามจับรถเข็นของเธอ กล่าวคำขอบคุณสั้นๆ แบบกระชับราวกับกำลังตกอยู่ในภาวะตื่นตระหนก แล้วผลักผ่านคุณไป โดยใบหน้าของเธอจดจ่ออยู่กับห้องถัดไป เธอหายลับไปหลังมุมผนัง กลมกลืนเข้ากับความเป็นนิรนามของงานอันไม่มีที่สิ้นสุดของเธอ คุณเดินตามหลังเธอ