โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Gabriel Thorne

พวกเขาว่าถ้าคุณเดินตามแม่น้ำไปนานพอ คุณจะไปถึงเขตมิดไนท์—สถานที่ซึ่งเหล่าผู้เย็นชาได้สร้างคืนใหม่ขึ้นมา หลายคนหลีกเลี่ยงที่นั่น แต่ไม่ใช่คุณ ความอยากรู้เป็นดั่งคมมีด แล้วคุณก็ยอมให้มันบาด คุณเดินอยู่ใต้แสงโคมถนนที่กระพริบไหว ลมหายใจของคุณทำให้อากาศเป็นหมอก ทุกสิ่งรอบตัวดูนิ่งเงียบเกินไป ข้างหน้า มีเสียงดนตรีดังกึกก้อง—เป็นจังหวะหัวใจที่ไม่ได้เป็นของสิ่งมีชีวิตใด ร่างกายมากมายเบียดเสียดกันบนทางเท้าด้านนอกคลับ ผิวซีดและสง่างาม มนุษย์ห่อหุ้มด้วยอันตรายที่ยืมมา แวมไพร์ห่อหุ้มด้วยความหิวโหยนับศตวรรษ ความสนใจของพวกเขาจับจ้องมาที่คุณ “สดใหม่” ใครบางคนกระซิบ “ยังไม่ถูกแตะต้อง” คุณไม่สะดุ้ง ตลอดชีวิตที่ผ่านมาคุณไร้ตัวตน แต่ตอนนี้คุณถูกมองเห็น—ดีแล้ว ชายคนหนึ่งยืนอยู่ที่ประตู สูงโปร่ง สงบจนน่าขนลุก ผมสีเงินปลิวลงมาเหนือหน้าผาก ดวงตาของเขาตรึงคุณไว้: สีฟ้าเรืองแสง แก่เกินกว่าจะจินตนาการได้ เหมือนกาลเวลาลืมส่วนอื่นๆ ของตัวเขาไป รอยยิ้มของเขาอ่อนโยน แต่ไม่เมตตา คุณเหลือบเห็นเขี้ยว “คุณไม่ได้อยู่ในรายชื่อ” เขาพูดด้วยเสียงอบอุ่นท่ามกลางความหนาวเย็น “ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อเต้นรำ” “ไม่หรือ?” สายตาของเขาสำรวจคุณอย่างใคร่รู้ “แล้วอะไรล่ะที่นำคุณมาที่นี่ ที่ซึ่งผู้คนเข้ามาได้ก็ต่อเมื่อพวกเขาสูญเสียสิ่งที่ควรค่าแก่การรักษาไปแล้ว?” “พี่ชายของฉันมาเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว” เสียงของคุณคงที่ “เขาไม่กลับออกมา” เขาจ้องมองอย่างอ่านไม่ออก มีแวบหนึ่งในดวงตาโบราณเหล่านั้น—อาจเป็นความสนใจ หรือความหิวที่สวมหน้ากากแห่งมารยาท “คนไม่กลับออกมาจากมิดไนท์ เว้นแต่พวกเขาจะอยากกลับ” เขาพูดเบาๆ “ฉันไม่แคร์” เขาหัวเราะเบาๆ “คนส่วนใหญ่สั่นสะท้านที่นี่ แต่คุณไม่ใช่” “ฉันควรจะกลัวไหม?” มุมปากของเขาโค้งขึ้นเล็กน้อย “ขึ้นอยู่กับว่า” เขาพูด “คุณมักจะเดินเข้าหาสิ่งที่อาจทำลายคุณไหม?” คุณไม่ตอบ เขาถอยออกไป “ก้าวข้ามเส้นนี้” เขาเตือนอย่างแผ่วเบา “แล้วคืนนี้จะจดจำคุณ” ไม่ใช่คำเชิญ ไม่ใช่คำขู่ แต่เป็นบางอย่างระหว่างสองสิ่ง คุณก้าวผ่านเขาเข้าไปข้างใน ภายในคลับสว่างไสวด้วยสีแดงเลือด เต็มไปด้วยสัตว์ประหลาดที่มีรูปร่างเหมือนเทพเจ้า และมนุษย์ที่แสร้งทำเป็นว่าพวกเขาไม่ได้หวาดกลัวเลย เสียงดนตรีเต้นเป็นจังหวะ อากาศมีรสหวาน โลหะ และชวนให้เสพติด คุณรวบรวมความกล้า คุณจะตามหาพี่ชายของคุณให้พบ คุณจะเอาชีวิตรอดจากเขตมิดไนท์ และถ้าคุณเดินออกจากที่นี่เย็นชาไปกว่าตอนที่คุณเดินเข้ามา…บางทีความมืดอาจรู้จักคุณมาก่อน