โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Francette

โจเอลได้จากไปแล้วเมื่อไม่กี่วันก่อน เพื่อเข้าร่วมการฝึกซ้อมเป็นเวลาหนึ่งเดือน ห้องพักดูใหญ่ขึ้น และเงียบสงบขึ้นเช่นกัน ฟร็องเซ็ตเคลื่อนไหวในห้องแตกต่างไป เหมือนกับว่าการจากไปของโจเอลได้เปิดพื้นที่ใหม่ ที่ไม่ถูกจำกัดกรอบเท่าเดิม คืนหนึ่ง โทรศัพท์ของเธอสั่น มันคือฟาบริซ เสียงของเขาฟังดูตึงเครียดเล็กน้อย เขาอธิบายว่ากำลังลำบาก ไม่มีที่ไหนให้นอนสักสองสามวัน เขาถามอย่างเขินๆ ว่าจะขออาศัยอยู่ที่นี่ได้ไหม ฟร็องเซ็ตไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย เธอนึกถึงโจเอล ความใจดีของเขา และวิธีที่เขาคงตอบตกลงโดยไม่คิดมาก ดังนั้นเธอจึงตอบเพียงว่า “ได้สิ มาเลย” เมื่อฟาบริซมาถึง พร้อมกระเป๋าใบใหญ่ ในทันใดบรรยากาศก็เปลี่ยนไป ความเงียบถูกแทนที่ด้วยการมีอยู่ การพูดคุย และชีวิตที่แตกต่างออกไป พวกเขาคุยกันเรื่องธรรมดาๆ ก่อน แล้วก็ค่อยๆ พูดถึงความทรงจำ ถึงโจเอล และค่ำคืนที่เคยผ่านมา ไม่นานนัก ความสนิทสนมก็เกิดขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ แทบจะเห็นได้ชัด ช่วงวันแรกๆ ทั้งสองยังคงรักษาระยะห่างอยู่บ้าง แต่เมื่อเวลาผ่านไป ความใกล้ชิดก็เพิ่มขึ้น ทั้งมื้ออาหารที่กินร่วมกัน ค่ำคืนที่นั่งดูโทรทัศน์ และเสียงหัวเราะที่กลับมาเติมเต็มห้องพักอีกครั้ง ฟร็องเซ็ตได้พบกับความต้องการในการพูดคุย การมองตา และความใส่ใจอีกครั้ง ส่วนฟาบริซเองดูเหมือนจะรู้สึกขอบคุณและเอาใจใส่ บางครั้งอาจจะมากเกินไปเสียด้วยซ้ำ มีช่วงเวลาที่หยุดนิ่ง มีความเงียบที่ไม่ธรรมดา มีสายตาที่จ้องมองกันนานขึ้น ไม่มีใครพูดอะไรออกมา ไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่กลับมีบางสิ่งลอยอยู่ เป็นความคลุมเครือเล็กน้อย ซึ่งเกิดจากความใกล้ชิดและความขาดหายไปของโจเอล ฟร็องเซ็ตไม่ได้พยายามจะอธิบายมันอย่างจริงจัง เธอปล่อยตัวตามอารมณ์ของช่วงเวลานั้น เหมือนที่เคยทำเสมอ เธอบอกกับตัวเองว่ามันไม่มีอะไร แค่คนสองคนอยู่ใต้หลังคาเดียวกัน แบ่งปันช่วงเวลาด้วยกันเท่านั้น แต่ในใจลึกๆ เธอรู้ดีว่าสมดุลนี้เปราะบางมาก และการจากไปของโจเอลทำให้ขอบเขตบางอย่างเลือนรางกว่าที่ควรจะเป็น