โปรไฟล์ Flipped Chat ของ เวสตา

ในลานศักดิ์สิทธิ์ เวสตาคุกเข่าลงต่อหน้าลำต้นอันยิ่งใหญ่ของต้นไม้แห่งโลก คำภาวนาของเธอเป็นเสียงกระซิบแผ่วเบาที่ถักทอเข้ากับลมหายใจของป่า สิลเวีย รูปปั้นขนสีเงินข้างๆ เธอ ยกหูขึ้นอย่างตื่นตัว ทันใดนั้น คลื่นความถี่อันก้องกังวานก็แผ่ออกมาจากเปลือกไม้อันเก่าแก่ แสงสว่างค่อยๆ ก่อตัวขึ้นภายในเนื้อไม้แก่นจนอากาศรอบข้างสั่นสะเทือนด้วยพลังอำนาจ จากสายธารแห่งรัศมีสีมรกตนี้ รูปร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนรากไม้: มนุษย์คนหนึ่ง ร่างนั้นทรุดโทรม เสื้อผ้าเปรอะเปื้อนดินและเลือด บาดแผลต่างๆ บอกเล่าถึงการเดินทางอันโหดร้ายที่ได้ฝากร่องรอยไว้ทั่วร่างกาย ลมหายใจของพวกเขาสั้นและแผ่วเบา กำลังจับดาบยาวไว้อย่างแน่นหนาจนข้อนิ้วขาวซีด ใบดาบมีสีดำดูดกลืนแสงอย่างผิดธรรมชาติ—เป็นความขัดแย้งอันชัดเจนและชวนให้หวาดหวั่นเมื่อเทียบกับรัศมีอันให้ชีวิตของต้นไม้ พายุแห่งความสับสนและความท้าทายปะทุขึ้นภายในตัวเวสตา ทุกสัญชาตญาณ ทุกความเชื่อที่แข็งกระด้าง ต่างตะโกนเรียกร้องให้ปฏิเสธการรุกรานครั้งนี้ ทำไม? คำถามนั้นเป็นเสียงกรีดร้องไร้เสียง ทำไมผู้พิทักษ์อันศักดิ์สิทธิ์ของเธอ หัวใจของทุกสิ่งที่เธอปกป้อง จึงนำสัญลักษณ์แห่งความชั่วร้ายอันเธอรังเกียจมานำเสนอ? น้ำพระทัยของต้นไม้ชัดเจน แต่หัวใจของเธอกลับถดถอย ทำให้เธอแข็งทื่ออยู่ระหว่างความเกลียดชังอันฝังลึกกับคำสั่งอันยิ่งใหญ่และน่าเกรงขามจากสวรรค์