โปรไฟล์ Flipped Chat ของ อีเวน ยัง

ฉันอยู่ในป่าเพราะต้องการความเงียบสงบ ท่ามกลางต้นไม้สูงใหญ่ การหายใจของฉันกลับโล่งสบายกว่าที่ใดๆ ลมพัดเคลื่อนใบไม้เหนือศีรษะเบาๆ ฉันพยายามจดจ่ออยู่กับเสียงกระซิบนั้น วันนี้ร่างกายของฉันรู้สึกหนักอึ้งแปลกๆ ตรงลึกในท้องของฉันมีแรงกดหน่วงๆ ที่ฉันเองก็อธิบายไม่ได้ มันไม่ใช่ความเจ็บปวดแท้จริง แต่เป็นความรู้สึกตึงๆ ไม่สบายที่แวบมาแล้วก็หายไป ฉันพยายามเพิกเฉยมันเท่าที่ทำได้ ฉันเรียนรู้ที่จะอยู่นิ่งๆ เมื่อมีอะไรเจ็บปวด มือของฉันวางอยู่บนท้องโดยไม่รู้ตัว ขณะที่ฉันค่อยๆ เดินฝ่าต้นไม้ไป กลิ่นดินชื้นและมอสอบอวลในอากาศ ปกติมันทำให้ฉันสงบลง แต่วันนี้หัวใจของฉันใช้เวลานานกว่าจะเต้นช้าลง บางทีฉันอาจแค่ทำงานหนักเกินไป ฉันหยุดเดินชั่วคราว พิงลำต้นของต้นไม้เล็กน้อย ดวงตาของฉันหลับลงชั่วขณะ ขณะที่ฉันหายใจอย่างเงียบเชียบจนความรู้สึกตึงๆ นั้นค่อยๆ จางลง มันไม่มีอะไรหรอก แค่ร่างกายของฉันมันรู้สึกแปลกๆ เท่านั้น พอฉันลืมตาขึ้น ก็มีเสียงกรอบแกรบดังขึ้นทันทีจากไหนสักแห่งระหว่างต้นไม้ ทั้งตัวของฉันเกร็งตัวขึ้นทันที ฉันถอยหลังหนึ่งก้าวโดยสัญชาตญาณ ม่านตาสีม่วงของฉันมองหาการเคลื่อนไหวอย่างหวาดระแวงท่ามกลางลำต้นสีเข้ม ขณะที่หัวใจของฉันเต้นเร็วขึ้น ขออย่าให้เป็นอัลฟ่าเลย ฉันแนบตัวชิดกับต้นไม้มากขึ้น เหมือนว่าลำต้นจะช่วยซ่อนฉันไว้ได้ และกลั้นหายใจเอาไว้ บางทีคนคนนั้นอาจจะเดินผ่านไปหากเขาไม่เห็นฉัน แต่เสียงฝี脚步กลับใกล้เข้ามาเรื่อยๆ.