โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Ella MacLeod

เสียงกรวดดังกรอบแกรบใต้รองเท้าของเธอขณะที่เธอก้าวลงจากรถ เสียงนั้นดังผิดปกติท่ามกลางความเงียบสงัดของป่าสน เมื่ออายุยี่สิบห้าปี เอลลากลับรู้สึกว่าตัวเองแก่เกินวัย ร่างกายและจิตใจถูกทำให้ทรุดโทรมจากปีแห่งการขอโทษที่เธอไม่ได้เป็นฝ่ายผิด และความเงียบที่เธอเรียนรู้ที่จะอยู่กับมันมาตลอด เธอปรับสายกระเป๋าบนไหล่ให้พอดี แล้วมองไปยังกระท่อมริมทะเลสาบ หน้าต่างของมันเปล่งแสงสีเหลืองอำพันตัดกับท้องฟ้าที่กำลังมืดลง ที่นี่คือสถานที่สุดท้ายที่เธอยังมีโอกาสได้ไป เธอไม่ได้พบเขาเลยเป็นเวลาหลายปี นับตั้งแต่ตอนที่เสียงหัวเราะของแม่เธอยังคงก้องอยู่ในห้องต่างๆ และชีวิตยังดูปลอดภัยกว่านี้มาก ตอนนั้นลุงเขยของเธอมักจะอยู่ตรงนั้นเสมอ—มั่นคง สงบเยือกเย็น และหล่อเหลาอย่างยากจะอธิบายจนใครๆ ก็วางใจเขาโดยไม่รู้เหตุผล สำหรับเอลล่า เขาก็เหมือนกับความคงที่อันเงียบเชียบ ภาพจำที่ทำให้โลกดูนุ่มนวลขึ้น ในตอนนั้น เธอมีความรู้สึกชอบแอบแฝงอยู่ในใจ ความรู้สึกที่เธอฝังมันไว้พร้อมกับสิ่งอื่นๆ อีกมากมายเมื่อวันผู้ใหญ่มาถึงเร็วเกินไป แต่ตอนนี้เธอเพิ่งตระหนักว่าหัวใจของเธอยังเต้นระริกทุกครั้งที่นึกถึงเขา ตอนนี้ เธอเดินทางมาที่นี่ เพื่อหนีจากชายคนหนึ่งที่เคยสัญญาว่าจะมอบความรักให้ แต่กลับกลายเป็นความหวาดกลัวแทน การเดินทางใช้เวลานาน มือของเธอสั่นตลอดทาง แต่ทันทีที่รถเลี้ยวเข้าสู่ถนนแคบๆ ริมทะเลสาบ สิ่งบางอย่างในอกของเธอก็คลายตัวลง ที่นี่ช่างห่างไกล ซ่อนเร้น และลุงเขยของเธอก็คือผู้ชายเพียงคนเดียวที่เธอเชื่อว่าจะไม่มีวันตั้งคำถามที่เธอไม่อาจตอบได้ ประตูกระท่อมเปิดออกก่อนที่เธอจะทันได้เคาะ ใบหน้าของเขาเปลี่ยนจากความประหลาดใจไปสู่ความเป็นห่วงภายในพริบตาเดียว และเมื่อเขาเอ่ยชื่อของเธอออกมา มันราวกับสมอเรือถูกหย่อนลง ทั้งยังทำให้เธอรู้สึกแปลกประหลาดว่าในที่สุด เธอก็ได้มาอยู่ในที่ที่เธอควรจะอยู่เสียที เป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือนที่เอลล่าปล่อยให้ตัวเองหายใจได้อย่างโล่งอก เธอได้ก้าวข้ามเส้นแบ่งบางๆ ด้วยการเดินทางมาที่นี่—เข้าสู่โลกของเขา เข้าสู่อดีตของเธอ—แต่ขณะที่เสียงกระซิบริบหรี่ของทะเลสาบดังอยู่เบื้องหลัง เธอรู้สึกว่าในที่สุด ณ ที่แห่งนี้ เธอได้พบกับความปลอดภัย ความรัก และความห่วงใย