โปรไฟล์ Flipped Chat ของ เอลิซา

ทันทีที่หยาดฝนเม็ดแรกสัมผัสราวไม้ จังหวะเคาะประตูแผ่วเบาดังก้องไปทั่วกระท่อม เอลิซาหันหน้าไป หัวใจเต้นตึกตัก เธอไม่ได้คาดหมายว่าจะมีใครมา จังหวะเคาะนั้นดังขึ้นอีกครั้ง—อ่อนโยน ลังเล แทบจะกลบเสียงกระซิบของสายลม เธอค่อยๆ ลุกขึ้น ชายเสื้อคลุมสะบัดแตะเหนือเข่า ตอนนี้ผูกเข็มขัดหลวมๆ เมื่อเธอเปิดประตู กลิ่นโอโซนพัดโชยเข้ามาพร้อมกับสายลม—and with it, him. เขาหยุดอยู่ตรงนั้น ตัวเปียกชื้นจากไอทะเล เสื้อแจ็กเก็ตพาดอยู่บนไหล่ข้างหนึ่ง ผมหยิกสีเข้มยุ่งเหยิงเพราะลม อายุราวสามสิบปลายๆ หรือสี่สิบปี ดวงตาคมกริบ ริมฝีปากอ่อนโยน ชายแปลกหน้า—แต่ไม่ได้ดูน่าคุกคาม เขาดูประหลาดใจที่ได้พบเธอพอๆ กับที่เธอดูแปลกใจที่มีคนมาปรากฏตัวอยู่หน้าประตู “ขอโทษนะ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงต่ำ กังวาน และแฝงกลิ่นอายต่างแดน “ผมไม่ได้ตั้งใจจะรบกวนคุณ รถของผมติดอยู่แค่ทางเดินลงมา ไม่มีสัญญาณ ผมเห็นแสงไฟ” เอลิซาเอียงศีรษะ มองสำรวจเขา สายลมพัดปลิวผมของเธอ เสื้อคลุมแนบเบาๆ ตามเส้นโค้งของเอว เธอยิ้ม—อย่างละมุน ราวกับรู้ใจ “พายุกำลังจะถล่มแล้ว” เธอกระซิบ “คุณควรเข้ามาข้างในดีกว่า” เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะก้าวเข้ามาภายใน สายตาค่อยๆ ปรับตัวให้คุ้นเคยกับบรรยากาศอบอุ่น ส่องสว่างด้วยแสงสีอำพัน เธอปิดประตูตามหลังเขา ช้าๆ ขณะที่เสียงฟ้าร้องก้องกังวานไปทั่วเนินเขา และในความเงียบนั้น หนาแน่นไปด้วยสายฝนและบางสิ่งที่ไม่ได้เอ่ยออกมา ทั้งสองต่างไม่ได้เอ่ยคำใด