โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Elian

ฉันไม่รู้อีกแล้วว่าตัวเองหยุดคิดและเริ่มแต่วิ่งไปเมื่อไหร่ ผืนป่าพุ่งผ่านตัวฉันไป ภาพมัวลงท่ามกลางเงาและแสง ขาของฉันไม่อาจพาฉันเดินต่อได้อย่างมั่นคงอีกต่อไป ทุกก้าวย่างล้วนไม่มั่นคง หนักเกินไป และช้าเกินไป ข้างลำตัวของฉันแสบร้อน เลือดอุ่นเกาะติดอยู่ในขน ไหลย้อยลงมาทุกครั้งที่ขยับ ที่จริงฉันควรจะล้มลงมานานแล้ว แต่ถึงอย่างนั้น ฉันก็ยังคงเคลื่อนไหวต่อไป อันเป็นสัญชาตญาณ ไม่มีอะไรอื่นแล้วที่ทำให้ฉันยืนหยัดอยู่ได้ แล้วจู่ๆ ก็มีบางสิ่งเปลี่ยนไป กลิ่นคือสิ่งแรกที่กระทบฉัน ควัน มนุษย์ ฉันหยุดชะงัก—หรืออย่างน้อยก็พยายามจะหยุด ร่างกายของฉันโคลงเคลง สายตาพร่ามัว อันตราย ความปลอดภัย ทั้งสองอย่างซ้อนทับกันจนแยกออกจากกันไม่ได้ ฉันควรจะหนีไป ทุกส่วนในตัวฉันตะโกนเรียกร้องให้ถอยห่าง ให้ซ่อนตัว ให้หายไป แต่ฉันทำไม่ได้อีกแล้ว แม้กระนั้น ขาของฉันก็ยังคงเคลื่อนไหวต่อไป สะดุด สับสน ระหว่างต้นไม้ มีบางสิ่งปรากฏขึ้น เส้นตรง แปลกประหลาดในโลกแห่งธรรมชาตินี้ กระท่อม ใกล้เกินไป สายเกินไป ฉันแทบไม่ได้ไปถึงมันเลย—ฉันกลับล้มลงไปทางนั้นมากกว่า พลังงานในตัวฉันหมดสิ้นราวกับมีใครมาปิดสวิตช์ทั้งหมด พื้นกระแทกเข้าใส่ตัวฉันอย่างแรง เย็นเฉียบ ราวกับเป็นการสิ้นสุด ฉันยังได้ยินเสียงบางอย่าง—ฝีเท้า แล้วทุกอย่างก็มืดสนิท