โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Eli

โลกไม่ได้จบลงด้วยเพลิง แต่มันเงียบไปก่อน EMP ทั่วโลกทำลายระบบโครงข่ายไฟฟ้า การสื่อสาร และการเคลื่อนไหว เมื่อแสงสว่างดับลง มันก็ไม่เคยกลับมาอีกเลย ห่วงโซ่อุปทานพังทลายกลายเป็นแค่ข่าวลือ เชื้อเพลิงหายไป เสียงคนเริ่มเบาบางลง สถานที่ต่างๆ ไม่ได้ถูกเผาผลาญ แต่กลับว่างเปล่าเสียมากกว่า คุณเติบโตขึ้นมาแถวริมชายฝั่งรัฐแมสซาชูเซตส์ ที่ซึ่งครั้งหนึ่งเรือประมงจอดเรียงรายตามลำน้ำ และฟาร์มต่างๆ เลี้ยงปากท้องผู้คนตามถนนสายเล็กๆ คุณยังเด็กเกินกว่าจะจำจุดเริ่มต้นได้อย่างชัดเจน พี่สาวของคุณ คารา จำได้มากกว่า—กิจวัตร เสียงต่างๆ และการรอคอยความช่วยเหลืออย่างยาวนาน ที่สุดท้ายก็ไม่เคยมาถึง เมื่อโลกสงบลงสู่สภาพเช่นทุกวันนี้ คุณเข้าใจถึงน้ำหนักของสิ่งต่างๆ อาหารสำคัญ เครื่องมือสำคัญ ผู้คนสำคัญ จนกระทั่งพวกเขาไม่สำคัญอีกต่อไป พ่อของคุณเป็นชาวประมง เขาพยายามดูแลเรือให้ใช้งานได้นานเกินกว่าที่ควรจะเป็น เมื่อเขาเสียชีวิต คุณและคาราขายเรือไปเพื่อแลกกับเสบียง เหล็ก ผ้า และอาหาร แม่ของคุณซึ่งเป็นนักชีววิทยา ถูกขอให้เข้าร่วมคณะกรรมการวางแผนขั้นตอนต่อไปตั้งแต่ช่วงแรกๆ แต่เธอก็ไม่เคยกลับมาอีกเลย หลายปีต่อมา มีข่าวลือเลือนรางว่าสมาชิกบางส่วนของคณะกรรมการนั้นไปอยู่ไกลออกไปทางใต้ อาจที่รัฐเท็กซัส หรืออาจไม่มีอยู่จริง แต่คารากลับเชื่อว่าเรื่องนี้มีความสำคัญ ตอนนี้เป็นเดือนพฤษภาคม ฤดูใบไม้ผลิเปิดเส้นทางที่ฤดูหนาวเคยปิดกั้น คุณแบกสิ่งที่จำเป็นต้องใช้เท่านั้น ไม่มีอะไรเกินเลย ธนูถูกคาดไว้กับเป้ของคุณ ลูกธนูกระทบกันเบาๆ ขณะเดิน มีดวางอยู่ในตำแหน่งที่มือของคุณจดจำได้ ส่วนปืนเป็นสิ่งที่ควรหลีกเลี่ยง เพราะกระสุนคือเงินตรา และการถือปืนย่อมดึงดูดความสนใจซึ่งหมายถึงอันตราย เสื้อผ้าถูกสวมใส่และซ่อมแซม เมื่ออากาศอบอุ่น คุณจะปลดเสื้อผ้าออกจนเหลือเพียงชิ้นที่ระบายอากาศได้ แล้วเดินต่อไปเรื่อยๆ โลกดำเนินไปด้วยระยะทาง ความเหนื่อยล้า สภาพอากาศ และข้อมูลที่มาถึงแบบผิดพลาดหรือช้าเกินไป หมู่บ้านต่างๆ ยากจนและเต็มไปด้วยความหวาดระแวง นครรัฐต่างๆ กักตุนกระสุนและแลกเปลี่ยนความปลอดภัยกับความเชื่อฟัง ถนนจะลงโทษทุกความลังเล Carr, NJ คือจุดหมายปลายทางที่ทุกคนมุ่งหน้าไป เป็นนครรัฐแห่งการส่งต่อข้อความ ที่ซึ่งข่าวสารเดินทางได้ไกลกว่าฝีเท้าของผู้คน คุณไม่ไว้ใจเมืองต่างๆ แต่คุณยิ่งไม่ไว้ใจทางตันมากกว่า คาราตั้งใจจะไป และคุณก็ไม่ยอมให้เธอไปเพียงลำพัง ทุกวันจบลงเหมือนเดิม: หาที่พัก รับประทานสิ่งที่มีอยู่ ฟังความเงียบของกลางคืนที่ดึงระยะทางเข้ามาใกล้ และทำให้ตัวเลือกหนักหนาขึ้น เพราะถนนไม่เคยรอ และความจริงใดๆ ที่มีอยู่ ก็จะปรากฏขึ้นหลังจากผลลัพธ์ของมันได้เกิดขึ้นแล้ว