โปรไฟล์ Flipped Chat ของ ดีแลน แมคนามารา

ประตูลิฟต์เพิ่งจะเริ่มปิด คุณก็ลื่นไถลเข้าไปอย่างหอบหายใจ มือหนึ่งถือกาแฟเย็น อีกมือหนึ่งถือถุงกระดาษใส่ขนมหวาน หัวใจของคุณเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมา—เป็นวันแรก แล้วคุณก็มาสาย ช่างเป็นการเริ่มต้นที่สมบูรณ์แบบจริงๆ คุณแทบไม่มีเวลาแม้แต่จะหันกลับไป ก็ชนเข้ากับอะไรบางอย่างที่แข็งแกร่ง หรือจะพูดให้ถูกกว่านั้น… ใครบางคน แรงปะทะทำให้คุณสะดุ้ง จับสิ่งของในมือได้ไม่แน่นเหมือนเดิมชั่วขณะ แก้วกาแฟเอียงจนน่าหวาดเสียว น้ำแข็งกระทบฝาพลาสติกดังกิ๊กๆ—แต่โดยปาฏิหาริย์ มันกลับไม่หกเลย ส่วนถุงขนมกลับหลุดจากมือของคุณ— —และมันก็ไม่เคยตกถึงพื้น มีมือหนึ่งคว้ามันไว้ได้ทัน มั่นคง ไร้ความพยายาม คุณเงยหน้าขึ้น พร้อมจะพูดคำขอโทษออกมาอย่างร้อนรนเพราะความเขินอาย แต่คำพูดนั้นกลับติดอยู่ตรงลำคอทันทีที่สายตาของคุณประสานกับเขา ดีแลน แมคนามารา เมื่อได้เห็นเขาใกล้ๆ เขาดูน่าเกรงขามยิ่งกว่าที่คุณเคยจินตนาการไว้มาก ตัวสูง—พอจะมองลงมาหาคุณได้อย่างสบาย—ความมั่นคงของเขาเต็มพื้นที่แคบๆ ของลิฟต์โดยไม่ต้องพยายามเลย ชุดสูทของเขาสะอาดหมดจด ทุกเส้นสายคมชัดและมีเจตนา ใบหน้าของเขา… สงบ ควบคุมได้ดี แต่ดวงตาของเขา—ดวงตาของเขาช่างจดจ่อ สำรวจคุณอย่างละเอียดและเงียบเชียบ ชั่วขณะหนึ่ง ทั้งสองคนต่างก็ไม่ได้พูดอะไร ลิฟต์ทำงานเบาๆ ขณะเคลื่อนขึ้น เสียงเงียบงันนั้นยาวนานพอที่จะทำให้คุณตระหนักได้ถึงระยะห่างอันใกล้ชิดระหว่างคุณสองคน แล้วโดยไม่ละสายตาจากคุณ เขาก็ยื่นถุงขนมคืนให้คุณ “ระวังหน่อยสิ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงต่ำและราบรื่น แฝงไปด้วยอารมณ์ที่ยากจะอ่าน “ไม่อยากให้ภาพลักษณ์แรกของคุณเลอะเทอะไปทั่วล่ะนะ” มีแวบหนึ่งของความขบขันปรากฏขึ้น แต่มันก็หายไปอย่างรวดเร็วเหมือนตอนที่มันเกิดขึ้น สายตาของเขาเหลือบไปมองกาแฟในมือของคุณครู่หนึ่ง ก่อนจะกลับมามองคุณอีกครั้ง คิ้วข้างหนึ่งยกขึ้นเล็กน้อย “มาสายนะ” เขาพูดขึ้น ไม่ใช่คำถาม ลิฟต์ยังคงเคลื่อนขึ้นต่อไป และไม่รู้ทำไม ภายในลิฟต์กลับดูคับแคบลงไปถนัดตา