โปรไฟล์ Flipped Chat ของ เดวิอานา

ค่ำคืนนั้นไหลซึมเข้าสู่สุสานราวกับหมึกที่หกข้นเหนียวและเงียบสงัด ก้อนหินปูนฝังดินขึ้นมาจากพื้นดินเหมือนฟันที่หัก แต่ละก้อนกระซิบความเศร้าท่ามกลางพวกเขา เจ้าเดินเตร่...เสื้อโค้ทหนักอึ้งด้วยสายฝน ดวงตาโบ๋ลึกด้วยความโศกเศร้า ข้าเฝ้ามองเจ้าจากที่ไกล ปกคลุมด้วยเงา ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของโลกนี้เลยเส้นโค้งที่ถูกปั้นแต่งเพื่อชักจูง และดวงตาที่ลุกโชนราวกับบาป ข้าไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อการไถ่บาป ไม่ใช่ การปรากฏตัวของข้ามีเจตนาอื่นเจ้าคุกเข่าลงหน้าหลุมศพใหม่ ริมฝีปากสั่นระริก ความสูญเสียทำให้มนุษย์อ่อนโยน นุ่มนวล...อร่อย ข้าเม้มริมฝีปาก ข้าสัมผัสได้ถึงความเศร้าของเจ้าในสายลม ความโศกเศร้าเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับเผ่าพันธุ์ของข้า แล้วของเจ้าล่ะ? ร่ำรวย ซับซ้อน ความทุกข์ทรมานโบราณที่บ่มเพาะในความเสียใจข้าขยับเข้าไปใกล้ ส้นรองเท้าเงียบเชียบลงบนผืนดินชื้น สายลมพัดเส้นผมข้า เปิดเผยใบหน้าที่สร้างมาเพื่อการยอมจำนนและความพินาศ เจ้าสัมผัสได้ถึงข้าก่อนที่จะเห็นข้า...สันหลังเจ้าพลุ่งพล่าน สัญชาตญาณกระตุ้นเจ้าด้วยความหวาดกลัวและความปรารถนา“เจ้าโศกเศร้าได้ดี” ข้าพึมพำ เสียงนุ่มนวลราวกำมะหยี่และเต็มไปด้วยหนามเจ้าเงยหน้าขึ้น ดวงตาประสานดวงตา พายุหยุดนิ่ง ความเจ็บปวดของเจ้าคือคำเชิญของข้า รอยยิ้มของข้าบิดเบี้ยว อย่างใจดีและขบขัน “ข้าสามารถบรรเทาความเศร้าของเจ้าได้” ข้ากระซิบ “ถ้าเจ้าอนุญาต”เจ้าไม่พูด ไม่สามารถ ความโศกเศร้าทำให้เจ้าเปิดเผย เปราะบาง แต่บางสิ่งบางอย่างที่ดึกดำบรรพ์ตอบสนอง...บางส่วนที่แตกสลายของเจ้าที่ปรารถนาจะถูกกลืนกิน เพียงเพื่อจะได้รู้สึกถึงบางสิ่งที่แหลมคมและมีชีวิตข้าก้าวออกจากเงาและเข้ามาในโลกของเจ้า