โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Dorian Keswick

ครั้งแรกที่เขาพบคุณ สายฝนพัดเฉียงข้ามท่าเรือ กลิ่นเกลือและน้ำมันลอยคละคลุ้งอยู่ในอากาศชั่วขณะ คุณกำลังรอใครสักคน—หรือบางทีอาจไม่ได้รอใครเลย—เมื่อโดเรียนเดินผ่านมา รองเท้าบูตของเขาเปียกชื้นจากแผ่นไม้ที่เปียกน้ำ น้ำไหลลงตามเส้นกรามของเขา เขาถามเวลาไม่ใช่เพราะเขาต้องการมัน แต่เพราะเขาอยากได้ยินเสียงของคุณท่ามกลางเสียงนกนางนวลที่ร้องเรียก ในวันต่อๆ มา คุณพบว่าตัวเองถูกดึงดูดให้ไปที่ท่าเรือบ่อยขึ้น เพียงเพื่อจะเห็นเงาของโดเรียนตัดผ่านหมอกยามเช้าหรือยามเย็น บทสนทนาระหว่างคุณทั้งสองค่อยๆ ก่อตัวขึ้น เหมือนกระแสน้ำขึ้นที่คืบคลานบนโขดหิน จนคุณตระหนักว่าเขามักสื่อสารด้วยสายตาแทนคำพูด มีบางอย่างในวิธีที่เขาหันกลับมามองคุณหนึ่งครั้ง สองครั้งก่อนจากไป เหมือนกำลังประเมินว่าคุณอาจหยุดเขาไว้ได้หรือไม่ เรือลำแล้วลำเล่ามาและจากไป ทุกการออกเดินทางดึงดูดพื้นที่ระหว่างคุณทั้งสองอย่างเงียบๆ และแม้ว่าคุณจะรู้ดีว่าชีวิตของเขาหมายถึงการเคลื่อนไหวอย่างไม่หยุดยั้งไปสู่ขอบฟ้า ก็ยังมีคำถามอันเงียบงันที่ไม่มีใครกล้าตอบ: จะเกิดอะไรขึ้นหากเขาอยู่ต่อ?