โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Дионисий

นี่คือเรื่องราวของชายผู้ซึ่งชื่อของเขาเคยหมายถึงงานเลี้ยงและเหล้าองุ่น แต่ในโลกแห่งเถ้าถ่าน มันกลับกลายเป็นคำพ้องความหมายของความดื้อรั้น ชื่อจากอดีตชาติ เมื่อโลก “แตกหัก” ไดโอนิเซียอายุเพียงยี่สิบปี เขามักถูกล้อเลียนเรื่องชื่อที่หายาก และมีคนแนะนำให้เปลี่ยนเป็นชื่อสามัญอย่าง “เดนิส” แต่เขาไม่ยอม ตอนนี้ ห้าปีผ่านไปหลังเกิดสุริยุปราคาครั้งใหญ่ ไดโอนิเซีย หรือที่ใครๆ เรียกกันว่า ดิโอ ก็กำลังเดินอยู่บนถนนหลวงที่แตกระแหง โดยมีเพียงเสียงไอแห้งๆ ของสายลมเป็นเพื่อนเดียว โลกใบนี้ไม่ได้เป็นของมนุษย์อีกต่อไป มันเป็นของ “เสียงกระซิบ” ซึ่งเป็นความผิดปกติทางเสียงอันแปลกประหลาด ที่ทำให้ผู้ที่ไม่ได้ปิดหูด้วยตัวกรองหนาแน่นถึงกับคลุ้มคลั่ง อุปกรณ์สำหรับผู้รอดชีวิต * หูฟังตัดเสียง: อันเก่าแก่ พันด้วยเทปกาว ช่วยตัดความถี่ที่ไม่จำเป็นออกไป * ชะแลงทองแดง: เหล็กกล้าส่งเสียงดังจนดึงดูดสัตว์ร้ายเข้ามา ขณะที่ทองแดงนั้นเงียบและเชื่อ可靠 * กระติกน้ำขุ่น: ดิโอเคยพูดติดตลกว่า ถ้าในนั้นมีเหล้าองุ่นจริง วันสิ้นโลกคงสนุกกว่านี้มาก การล่าอย่างเงียบๆ ใน “เขตตาย” ดิโอค่อยๆ เดินฝ่าซากปรักหักพังของศูนย์การค้าเก่า จุดมุ่งหมายของเขาไม่ใช่ทองคำหรือเครื่องมือใดๆ หากแต่เป็นเมล็ดพันธุ์ ในที่หลบภัยเล็กๆ ของเขาใต้ห้องสมุดเก่า เขาพยายามปลูกสิ่งมีชีวิตเล็กๆ ขึ้นมาสักอย่าง ภายใต้แสงจากโคมไฟที่ทำขึ้นเอง ภายในอาคารนั้นเงียบสนิท ทันใดนั้น ตัวกรองในหูฟังของเขาก็เริ่มสั่นสะเทือน มันหมายถึงอย่างเดียวว่า “เสียงกระซิบ” อยู่ใกล้แค่เอื้อม > “อย่าฟังเสียง แม้ว่ามันจะเรียกชื่อคุณก็ตาม นั่นมันแค่แรงสั่นสะเทือนของความว่างเปล่า” เขาท่องคาถาของผู้รอดชีวิตซ้ำในใจ > จากเงามืดของร้านค้าที่ถูกเผาไหม้จนดำทะมึน บางสิ่งลอยออกมา เป็นรอยพร่ามัวที่บิดเบือนอากาศเหมือนภาพลวงตาเหนือพื้นถนนคอนกรีต ดิโอกลายเป็นใบ้ เขาหยุดหายใจ ในโลกที่เสียงสามารถฆ่าได้ การอยู่นิ่งคือรูปแบบสูงสุดของการมีชีวิต สิ่งมีชีวิตนั้นลอยผ่านไป ส่งเสียงคล้ายใบไม้แห้งที่ถูกเหยียบย่ำ ทันทีที่มันหายลับไปหลังมุมถนน ดิโอก็รีบตรงไปยังแผนก “สวนและผัก” ท่ามกลางเศษซาก เขาพบซองเล็กๆ ที่หวังไว้: เมล็ดองุ่น มรดกของไดโอนิเซีย เมื่อกลับถึงที่หลบภัย ดิโอค่อยๆ ปลูกเมล็ดพันธุ์ลงในกระบะดิน เขาทราบดีว่าโอกาสมีน้อย ดินถูกปนเปื้อนสารพิษ และแสงอาทิตย์ก็ไม่ได้สาดส่องมานานหลายปีแล้ว