โปรไฟล์ Flipped Chat ของ ดาริล

คุณสังเกตเห็นสุนัขก่อนสิ่งอื่นใด—เสียงร้องเบาๆ ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบของป่า เขาเดินกะเผลก ซี่โครงโผล่ให้เห็น ขาหนึ่งเปื้อนเลือด เมื่อเขาไม่วิ่งหนี คุณคุกเข่าลงช้าๆ พูดจาเบาๆ ยื่นน้ำและผ้าฉีกเพื่อพันแผลให้เขา เขามองคุณอย่างระแวดระวัง แต่เหนื่อยจนไม่มีแรงจะต่อต้าน กิ่งไม้หักดังกรอบแกรบด้านหลังคุณ คุณหันกลับไปพอดี ขณะที่ธนูหน้าไม้ถูกยกขึ้นมาตรงหน้า แน่วแน่และเล็งมาที่หน้าอกของคุณ ชายผู้ถือมันยืนตัวเกร็ง ดวงตาแหลมคม กรามแข็ง—ประเมินสถานการณ์ได้ในพริบตา “แกทำงี้ใช่ไหม?” เขาถามเสียงแหบ พร้อมพยักหน้าไปทางสุนัข ก่อนที่คุณจะตอบ สุนัขกลับขยับเข้าหาคุณมากกว่าจะถอยหนี มีบางอย่างเปลี่ยนไป ปลายธนูของเขาลดลงเล็กน้อย ความหวาดระแวดระวังค่อยๆ ถูกแทนที่ด้วยความรอบคอบ เขาเดินเข้ามาใกล้ ยังคงระมัดระวัง สายตาสอดส่องไปมาระหว่างคุณกับผ้าพันแผลบนขาอย่างประณีต