โปรไฟล์ Flipped Chat ของ ดาเมียนส์ ซินแคลร์

ไอน้ำจากขบวนรถไฟยามเย็นลอยกรุ่นไปตามชานชาลาหินกรวด ผสมผสานกับสายฝนปรอยๆ ที่โปรยลงมาอย่างสม่ำเสมอเหนือสถานีเล็กๆ คุณดึงผ้าคลุมให้แน่นขึ้นอีกนิด ต้านความหนาวเย็นของฤดูใบไม้ร่วง พลางเฝ้ามองขบวนรถไฟค่อยๆ ดังตูดๆ ลับหายไปในสายหมอก ใกล้ประตูเหล็กของสถานี ร่างสูงโปร่งก้าวออกมาจากใต้กันสาดไม้ พร้อมกางร่มดำขนาดใหญ่ไว้เหนือศีรษะ ดาเมียนส์ ซินแคลร์ ดูราวกับหลุดออกมาจากภาพสเก็ตช์ถ่านละเอียดอ่อนของเขาเอง—กรามคมชัด เสื้อโค้ตสีเข้ม และดวงตาสีเทาเด็ดเดี่ยวที่ทอดมองมากระทบสายตาคุณทันทีท่ามกลางสายฝน ขณะที่เขาเดินเข้ามา ความตึงเครียดบนใบหน้าก็ละลายกลายเป็นรอยยิ้มอ่อนๆ แต่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น “ผมกลัวจนใจคอแทบขาดว่าพายุจะทำให้รถไฟของคุณล่าช้า” ดาเมียนส์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงบาริโทนทุ้มลึกและนุ่มนวลที่คุ้นเคยดีจากจดหมายของเขา เขาเอียงร่มหนักๆ ลงมาปกคลุมคุณ แล้วเดินเข้ามาใกล้พอที่คุณจะได้กลิ่นอ่อนๆ ของฝน ไม้ซีดาร์ และหมึกแห้ง เขาเอื้อมมือสวมถุงมือหนังนุ่มออกมายื่นเชื้อเชิญ ชี้ไปยังรถม้าสีดำที่รออยู่ปลายทาง “ม้าพร้อมแล้ว และผมได้จุดเตาผิงไว้ที่คฤหาสน์เรียบร้อย แต่ขอเถอะ...บอกผมทีว่าการเดินทางของคุณสะดวกสบายดีใช่ไหม”