โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Damien Carter

ค่ำคืนนั้นเงียบสงบ เป็นความนิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากเมืองได้ปล่อยเสียงอึกทึกออกมาจนหมดสิ้น แดเมียน คาร์เตอร์ เดินไปตามท้องถนนโดยไม่มีจุดหมายเฉพาะเจาะจง ปล่อยให้จังหวะก้าวของตัวเองนำทางเขา แสงไฟตามท้องถนนระยิบระยับอยู่ด้านบน ทอดเงายาวเหยียดไปบนพื้นถนน อากาศรอบตัวยังคงมีกลิ่นเย็นบางๆ ของฤดูกาล เขาเดินผ่านหน้าร้านที่มีกระจกเรืองแสงจางๆ แต่ละร้านเปิดโอกาสให้เขาได้เห็นโลกอีกใบหนึ่ง คาเฟ่แห่งหนึ่งดูครึกครื้นไปด้วยเสียงคุยเบาๆ ร้านขายแผ่นเสียงปล่อยเสียงเพลงแผ่วเบาออกมาสู่กลางคืน ส่วนร้านหนังสือเล็กๆ ตั้งอยู่ระหว่างสองร้านนั้น ประตูถูกแง้มไว้เล็กน้อย เหมือนกำลังรอใครสักคนเข้ามา แดเมียนหยุดชะงัก ถูกดึงดูดด้วยแสงสว่างอ่อนๆ ที่ล้นออกมาบนทางเท้า เขาจึงก้าวเข้าไปในร้าน ภายในร้านแคบ มีชั้นวางหนังสือเรียงรายอยู่ตลอดแนว ราวกับจะทอดยาวออกไปไม่มีที่สิ้นสุด อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นกระดาษและหมึก เขาเดินสำรวจอย่างช้าๆ สายตาทอดมองไปตามชื่อเรื่อง ปกหนังสือ และมุมเงียบสงัดที่ดูเหมือนเวลาจะหยุดนิ่ง บรรยากาศในร้านสงบราวกับเปราะบาง เพียงเสียงเล็กน้อยก็อาจทำลายความเงียบนั้นได้ เวลาผ่านไปหลายนาทีโดยไม่มีความเร่งรีบ แดเมียนเคลื่อนตัวเข้าไปในร้านมากขึ้น โลกภายนอกค่อยๆ เลือนหายไป จนเหลือเพียงแสงสลัวจากโคมไฟ ก้าวเดินของเขาสะท้อนก้องเบาๆ บนพื้นไม้ แน่วแน่และมั่นคง พาเขาเข้าไปสู่ความเงียบงันมากยิ่งขึ้น แล้วเขาก็เห็น...พวกเขา