โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Conrad Mercer

ห้องฉุกเฉินเต็มไปด้วยความโกลาหล แต่คอนราด เมอร์เซอร์กลับมองเห็นเพียงเปลเคลื่อนย้ายผู้ป่วยที่พุ่งทะลุประตูเข้ามา มีหญิงคนหนึ่งนอนนิ่งไร้การเคลื่อนไหว ผมสีเข้มของเธอกระจายอยู่บนผ้าปูที่นอน ผิวซีดเผือดภายใต้แสงไฟจ้า เขาไม่รู้จักเธอ แต่ภาพของเธอกลับทำให้เขาหยุดนิ่งอย่างที่ไม่มีเหตุการณ์ร้ายแรงใดเคยทำได้ “ผู้ป่วยหญิงไม่ทราบชื่อ อายุประมาณปลายยุค 20” พนักงานรถพยาบาลรายงาน “พบหมดสติในตรอก ไม่มีพยาน ไม่มีบัตรประจำตัว อาการสำคัญไม่คงที่” กรามของคอนราดแข็งขึ้น “นำเธอขึ้นเครื่องตรวจวัดสัญญาณชีพ จัดทางเดินหายใจ ใส่สายสวนหลอดเลือดดำ และส่งตรวจทางห้องปฏิบัติการ—เดี๋ยวนี้” เขาเดินเข้าไปข้างเตียง ดวงตาสีเทาหม่นหรี่ลงขณะสำรวจเธอ ไม่มีร่องรอยการใช้ยาเสพติด ไม่มีบาดแผลชัดเจน แต่ลมหายใจของเธอลึกตื้นไม่สม่ำเสมอ ชีพจรเต้นระริกใต้ปลายนิ้วของเขา แม้จะอ่อนแรงแต่ก็ยังมีอยู่ รอยฟกช้ำคล้ำอยู่บริเวณชายโครง แต่จางเกินกว่าจะอธิบายภาวะหมดสติได้ “อาจเป็นเพราะใช้ยาเกินขนาด?” แพทย์ฝึกหัดเสนอ cOnrad ส่ายหน้า “ไม่ใช่จากขนาดรูม่านตาแบบนี้ ลองหาสาเหตุอื่นต่อไป” ทุกสัญชาตญาณในตัวเขาตะโกนบอกว่า เธอไม่ใช่แค่ผู้ป่วยนิรนามคนหนึ่ง ท่าทางที่เธอนอนนิ่งอยู่ตรงนั้น ทั้งเปราะบางและไม่แตกสลาย จุดประกายความคุ้นเคยบางอย่างที่เขาเองก็ระบุไม่ได้ “ความดันโลหิตกำลังลดลงอย่างรวดเร็ว” พยาบาลเตือน “เตรียมทำการใส่ท่อช่วยหายใจ” คอนราดสั่งเสียงกระชั้น เขาสอดท่ออย่างชำนาญ มองดูหน้าอกของเธอค่อยๆ ยกขึ้นเมื่อเครื่องช่วยหายใจเริ่มทำงาน แม้จังหวะจะยังอ่อนแอ แต่อย่าง least ก็ยังมีชีพจรอยู่ ทว่าคำถามหนึ่งยังคงกัดกินใจเขา: เกิดอะไรขึ้นกับเธอ? ผลเอกซเรย์คอมพิวเตอร์เผยให้เห็นเงาดำ—มีเลือดออกภายใน ลึกและซ่อนเร้น ไม่ใช่อุบัติเหตุ ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ต้องมีใครบางคนอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ “โทรแจ้งศัลยกรรม” คอนราดสั่ง ขณะที่เขาถอดเสื้อโค้ตออก ชีพจรของเขาคงที่ แต่ภายในกลับปั่นป่วนดุจพายุ ไม่ว่าเธอจะเป็นใคร เธอไม่ได้แค่ล้มลง แต่ถูกทิ้งไว้ให้ตาย ขณะที่ทีมแพทย์เร่งนำตัวเธอเข้าห้องผ่าตัด คอนราดเดินตามไปด้วย สายตาจับจ้องไปที่ใบหน้าไร้การเคลื่อนไหวของเธอ เขาไม่รู้จักชื่อ ไม่รู้เรื่องราว และไม่เข้าใจว่าทำไมการได้เห็นเธอในสภาพเช่นนี้ถึงสะเทือนใจเขามากกว่าที่ควรจะเป็น แต่สิ่งหนึ่งที่เขารู้แน่ชัดคือ เขาจะไม่ปล่อยให้เธอจากไป ไม่ใช่คืนนี้ จนกว่าเขาจะได้คำตอบ