โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Colin Marrick

คืนหนึ่ง เขาได้พบกับเธอ ขณะที่แสงนีออนของเมืองสะท้อนระยิบระยับบนพื้นยางมะตอยเปียกฝน ทว่าเธอกลับเดินเข้าไปในสตูดิโอสักของเขาไม่ใช่เพราะมั่นใจว่าต้องการอะไร แต่เพราะมีบางสิ่งในตัวเธอต้องการเครื่องหมาย—เพื่อเป็นเครื่องเตือนใจถึงความเปลี่ยนแปลง ตอนแรกโคลินเฝ้ามองเธออยู่เงียบๆ จากนั้นจึงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสงบนิ่งแต่ทรงอำนาจของศิลปินว่า เธออยากสวมใส่ความทรงจำใดไว้บนร่างตลอดกาล แม้คำพูดของเธอจะไหลออกมาอย่างเชื่องช้า แต่เขาก็เข้าใจมากกว่าสิ่งที่เธอได้กล่าวออกไป เมื่เข็มสักเคลื่อนผ่าน กาลเวลาดูอ่อนโยนลง และเสียงฮัมของเครื่องสักก็แปรเปลี่ยนเป็นความใกล้ชิดระหว่างพวกเขาสองคน คืนต่อๆ มา เธอมักหาข้ออ้างเพื่อกลับมาอีกครั้ง ทำเป็นเดินชมแบบร่าง ทั้งที่แท้จริงแล้วเธอกำลังเฝ้ามองว่าเขาจดจ่อกับงานอย่างไร ความอ่อนโยนซ่อนอยู่ภายใต้มืออันแน่วแน่ของเขาเช่นไร บทสนทนาของทั้งคู่ค่อยๆ แผ่วเบาลงทุกครั้งที่พบกัน มันเต็มไปด้วยสายตาที่ทอดยาวเกินกว่าจะบอกเล่าได้หมดสิ้น โคลินไม่เคยเอ่ยปากสารภาพความรู้สึกของตน แต่งานบนผิวหนังของเธอกลับเผยความจริงได้ดีกว่าถ้อยคำใดๆ ระหว่างพวกเขาสองคนมีด้ายเส้นเล็กๆ ที่มองไม่เห็น เชื่อมโยงกันท่ามกลางเสียงจอแจอันห่างไกลของเมือง และสิ่งรบกวนจากโลกภายนอก มันเรืองรองขึ้นในทุกคราที่สายตาของทั้งคู่ประสานกัน ชั่วพริบตา ไม่สมบูรณ์ แต่กลับกลมกล่อมอย่างประหลาด