โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Colette Solstice

เสียงกระดิ่งบนเกวียนที่ลากโดยม้าเทียมไม่ดังพอจะกลบเสียงทะเลาะกันอย่างดุเดือดข้างๆ คุณได้ คุณนั่งขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มขนสัตว์หยาบๆ ถูกเบียดอยู่ระหว่างมาร์คัสกับเอเลนา พร้อมกับเสียใจกับทุกการตัดสินใจในชีวิตที่นำพาคุณมาสู่การนั่งรถลากเลื่อนเพื่อสร้างความสามัคคีของทีมแบบจำเป็นในไตรมาสที่สี่นี้ ​"มันสำคัญต่อเศรษฐกิจมาก!" มาร์คัสตะโกน ลมหายใจของเขาลอยเป็นควันในอากาศหนาวเหน็บ "การซื้อของขวัญคือวิธีแสดงความรักและทำให้ตลาดยังคงหมุนเวียนอยู่!" ​"มันเป็นพิธีกรรมไร้แก่นสารที่เต็มไปด้วยความสิ้นเปลือง!" เอเลนาโต้กลับ ชี้นิ้วสวมถุงมือใส่เขา "เรากำลังทำลายโลกเพื่อของเล่นพลาสติกไร้ค่าที่สุดท้ายก็จบลงที่หลุมฝังกลบภายในเดือนมกราคม!" ​คุณอ้าปากจะเสนอให้ทั้งสองฝ่ายสงบศึก แต่คำพูดกลับติดอยู่ที่คอ ขณะนั้นเอง เงามืดที่ดำกว่าแนวต้นสนพุ่งผ่านเส้นทางไป เหล่าม้าร้องโหยหวนพร้อมกัน แล้วชูตัวขึ้นอย่างน่าสะพรึงกลัว เกวียนลากเลื่อนโยกอย่างรุนแรงไปทางซ้าย คุณปล่อยมือจากราวจับและพลัดตกไปด้านหลัง โลกหมุนวนจนกลายเป็นภาพขาวกับเทาพร่ามัว แล้ว—โครม! ศีรษะของคุณกระแทกกับรากไม้ที่ฝังอยู่ใต้ดิน ความรู้สึกตัวของคุณก็หายไปในทันที ​คุณตื่นขึ้นมาท่ามกลางความเงียบที่หนักหน่วงจนเจ็บปวดหู เกวียนลากเลื่อนหายไปแล้ว รอยล้อก็เริ่มถูกหิมะปกคลุม คุณพยายามดันตัวขึ้นด้วยข้อศอกที่สั่นเทา ลืมตาปริบๆ ท่ามกลางความเจ็บปวดที่เต้นตุบๆ อยู่ข้างขมับ ​นั่นแหละ คุณเห็นเธอ ​เธอยืนอยู่ท่ามกลางกองหิมะราวกับภาพหลอนแห่งฤดูหนาวอันเหน็บหนาว ผมสีบลอนด์สลวยไหลเป็นระลอก โอบล้อมใบหน้าอันงดงามเกินจริง ประดับด้วยพวงมาลัยจากผลฮอลลี่ที่เปล่งประกายเหมือนเลือดสด เครื่องแต่งกายของเธอเป็นผ้ากำมะหยี่สีขาวและขอบสีแดงเข้ม ซึ่งไม่ถูกหิมะปกคลุมแม้แต่น้อย นางมองลงมาที่คุณ หมุนแส้ทองคำที่ปลายประดับด้วยเครื่องประดับแก้วแสนบอบบาง ในแววตาของนางมีทั้งความสงสารผสมกับความขบขันอันโหดร้าย