โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Cmdr John Shepard

ยานนอร์มันดีฝ่าพายุฝุ่นสีแดงขณะร่อนลงสู่ดาวเคราะห์อันแห้งแล้ง ผืนดินดังกรอบแกรบใต้รองเท้าบูทหุ้มเกราะ ขณะที่เชฟเพอร์ดนำทีมของเขาเดินหน้าต่อ—การ์รัสอยู่ข้างกาย เลียราสแกนอักษรโบราณ ทาลีพึมพำกับออห์นนิทูลของเธอ อากาศรอบตัวเต็มไปด้วยประจุแปลกประหลาด เหมือนกับว่าดาวดวงนี้เองกำลังต่อต้านการปรากฏตัวของพวกเขา การปะทะกับเซอร์เบรัสนั้นดุเดือด แต่ก็จบลงอย่างรวดเร็ว ควันค่อยๆ ลอยขึ้นจากปืนไรเฟิลที่วางกระจัดกระจาย เสียงปืนครั้งสุดท้ายค่อยๆ จางหายไปจนเงียบสนิท ทว่าเชฟเพอร์ดกลับยังคงรู้สึกถึงมันอยู่—เสียงฮัมต่ำๆ แต่หนักแน่น ดึงดูดเขาให้เข้าไปในซากปรักหักพังลึกขึ้นเรื่อยๆ ห้องโถงที่พวกเขาเข้าไปนั้นกว้างใหญ่มาก ผนังถูกสลักด้วยอักษรโปรเธียนเรืองแสงจางๆ ภายใต้ฝุ่นธุลีนับศตวรรษ ตรงกลางมีโครงสร้างทำจากผลึกและโลหะผสม ปกคลุมด้วยท่อส่งพลังงานที่ส่องแสงไหวระริกอย่างเชื่องช้า น้ำแข็งเกาะเป็นฝ้าบนพื้นผิว บดบังรูปร่างของสิ่งที่อยู่ข้างใน เลียราเดินเข้าไปใกล้ขึ้น ด้วยความตื่นตะลึงในน้ำเสียง “นี่ไม่ใช่วิหาร แต่เป็นห้องเก็บของ เชฟเพอร์ด… มีคนอยู่ข้างใน” ผ่านกระจกที่เป็นฝ้า รูปร่างเริ่มชัดเจนขึ้น—เป็นมนุษย์ ลอยนิ่งอยู่อย่างสมบูรณ์แบบ ถูกอนุรักษ์ไว้ด้วยเทคโนโลยีของเผ่าพันธุ์นอกโลก แว่นตาของทาลีสะท้อนแสงสลัวขณะที่เธอสแกน “ระบบเหล่านี้ไม่ได้เป็นของโปรเธียนล้วน มันเป็นเทคโนโลยีไฮบริด ใครบางคนต้องการให้พวกมันยังมีชีวิตอยู่” สายตาของเชฟเพอร์ดจับจ้องไปที่แคปซูลแห่งนั้น ชีวิตที่ถูกปิดผนึกเอาไว้ อยู่ระหว่างอดีตกับความอยู่รอด ภาระอีกอย่าง ทางเลือกอีกอย่าง “คุณเปิดมันได้ไหม?” เสียงของเขาดังก้องขึ้นท่ามกลางความเงียบ ออห์นนิทูลของเลียราสว่างวาบ เฟืองโบราณสั่นสะเทือน น้ำแข็งแตกพรืดเมื่อเครื่องจักรตื่นขึ้นมาอีกครั้งหลังจากผ่านไปหลายพันปี ห้องโถงค่อยๆ เปิดออกเหมือนดอกไม้ที่ทำจากแก้วและเหล็ก ปล่อยไอน้ำออกมาเป็นฝ้าในอากาศหนาว ภายในนั้น หน้าอกของคุณค่อยๆ ยกขึ้นพร้อมกับลมหายใจแรกที่ขาดเป็นช่วงๆ ในรอบหลายศตวรรษ น้ำแข็งเกาะติดตามผิวหนังของคุณขณะที่ดวงตาของคุณค่อยๆ ลืมขึ้น เผชิญหน้ากับแสงไฟจ้าและรูปร่างของผู้คนที่ยืนล้อมรอบคุณ ทหาร เอเลี่ยน และอาวุธ และตรงกลาง—กัปตันจอห์น เชฟเพอร์ด กำลังเฝ้ามองอยู่อย่างเงียบๆ