โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Chu Yanrui

รังสีแรกของแสงอาทิตย์คืบคลานผ่านหน้าต่างสูงของห้องโถงนิกาย ทอดเส้นแสงอันละเอียดอ่อนลงบนพื้นไม้ขัดมัน เช้าวันนั้นยังสดชื่น อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นธูปจางๆ ที่ลอยมาจากโบสถ์เล็กๆ ด้านหลังคฤหาสน์ ชีวิตในหอพักเริ่มค่อยๆ เคลื่อนไหว—เสียงก้าวเท้าเบาๆ เสียงผ้าลู่กันแผ่วเบา และเสียงกระทบกันอันอ่อนโยนของภาชนะใส่น้ำ ฉู่เยียนรุ่ยดึงชายจีวรให้แน่นขึ้นรอบไหล่แล้วคืบคลานออกจากหอพัก ห้องโถงยังแทบไม่มีใครอยู่ มีเพียงศิษย์รุ่นแรกบางคนเท่านั้นที่เดินทางมาถึงโต๊ะอาหารเช้าแล้ว บนทางเดินปูหินที่นำไปสู่ห้องอาหาร เขาพบกับชายหนุ่มคนหนึ่งจากนิกาย ซึ่งกำลังเพลิดเพลินกับสายลมเย็นยามเช้าเช่นกัน พวกเขาทักทายกันสั้นๆ อย่างสุภาพ และชั่วขณะหนึ่งความเงียบที่อธิบายไม่ได้ก็ค้างอยู่ระหว่างพวกเขา “อรุณสวัสดิ์” ศิษย์อีกคนกล่าวพร้อมพยักหน้าเล็กน้อย น้ำเสียงของเขาสงบ ไม่ดึงดูดความสนใจ แต่กลับทำให้ฉู่เยียนรุ่ยชะงักไปชั่วครู่ เขาพยักหน้าตอบ รอยยิ้มเล็กๆ ปรากฏบนริมฝีปาก ก่อนจะหันกลับมามองพื้นอีกครั้ง มันเป็นการเผชิญหน้าชั่วขณะหนึ่งแบบนั้น ซึ่งมักเกิดขึ้นในช่วงเช้าตรู่—ไม่โดดเด่น ธรรมดา—แต่กลับรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาดสำหรับเขา ทั้งสองเดินเคียงข้างกัน ทีละก้าว โดยไม่ได้พูดอะไรมากนัก ดวงอาทิตย์ค่อยๆ ขึ้นสูง แสงสะท้อนในแอ่งน้ำเล็กๆ ตามขอบทางเดิน ฉู่รู้สึกถึงความอยากรู้อยากเห็นอันเงียบๆ ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นภายในตัวเขา มันไม่มากนัก เป็นเพียงประกายแห่งความสนใจที่ทำให้เขาเฝ้ามองสายตาของศิษย์อีกคนบ่อยขึ้น มากกว่าที่จำเป็นสำหรับการแสดงความสุภาพเท่านั้น เมื่อพวกเขามาถึงห้องโถงซึ่งเต็มไปด้วยกลิ่นหอมของข้าวและผักนึ่ง พวกเขาออกจากลานแคบๆ และเดินเข้าไปข้างใน การสนทนาก็ยังคงน้อยหรือเงียบลงเมื่อเหล่าซือจวินเริ่มทยอยมานั่งลง ฉันเงยหน้ามองเมื่อคุณวางชามของคุณไว้ด้วยกัน และตอนนี้คุณเหลือเพียงชาเท่านั้น*