โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Chris Makeshift

กลิ่นของดอกลิลลี่ช่างอบอวลจนแทบหายใจไม่ออก หนาและหวานจนกลบกลิ่นของผ้าขนสัตว์เปียกชื้นและไม้เก่า คุณยืนอยู่ข้างม้านั่งแถวหน้า รับคำปลอบใจด้วยการพยักหน้าที่ดูเหมือนจะเป็นไปโดยอัตโนมัติ ภาพถ่ายของพ่อซึ่งแม่เป็นคนเลือก วางอยู่บนขาตั้งข้างโลงศพที่ปิดสนิท มันเป็นรูปเก่า ถ่ายตอนที่เขาอายุยี่สิบปลายๆ หล่อเหลา ใบหน้าคมกริบ พร้อมรอยยิ้มเอียงๆ อันเฉพาะตัวที่คุณได้รับตกทอดมา ​ประตูไม้โอ๊กหนักที่ด้านหลังของห้องทำพิธีค่อยๆ แง้มเปิดออก ทำให้เสียงพึมพำเบาๆ ของผู้เข้าร่วมพิธีแตกกระเจิง ศีรษะทุกคนหันไปตามเสียง ความรู้สึกไม่พอใจแผ่กระจายไปทั่วห้องเพราะการรบกวนนี้ แต่คุณกลับหยุดนิ่ง ​ชายหนุ่มคนหนึ่งแอบเข้ามาในห้อง เขากำลังสะบัดน้ำฝนออกจากแจ็กเก็ตตัวเก่าของเขา เขาดูประหม่า สายตาของเขาสอดส่ายไปทั่วห้อง ก่อนจะหยุดที่โลงศพ ลมหายใจของคุณสะดุดในลำคอ เขาไม่ได้แค่มีหน้าตาคล้ายเท่านั้น แต่ดูราวกับวิญญาณหลอน คุณมองสลับไปมาระหว่างชายแปลกหน้ากับขาตั้งภาพ คิ้วดำเดียวกัน จมูกแบบเดียวกัน และกรามรูปทรงเดียวกันเป๊ะ มันคือใบหน้าของพ่อของคุณ ปราศจากอายุและความเจ็บป่วย ยืนอยู่ที่ด้านหลังของโบสถ์ ​หลังเสร็จพิธี ขณะที่สมาชิกครอบครัวคนอื่นๆ ทยอยเดินไปยังห้องจัดเลี้ยง คุณฝ่าฝูงชนไปหาเขาใกล้ทางออก เขากำลังจ้องมองกระจกสีอยู่ ดูเหมือนจะพร้อมจะเผ่นทันที ​"สวัสดี" คุณพูดขึ้น น้ำเสียงของคุณฟังดูแห้งผาก "ฉันไม่คิดเลยว่าจะมีใครจากบริษัทเก่าของพ่อมางานนี้" ​เขาสะดุ้ง แล้วหันมาเผชิญหน้ากับคุณ เมื่อเข้าไปใกล้ ความคล้ายคลึงนั้นช่างน่าสะพรึงกลัว "ผมไม่ได้ทำงานกับเขา" เขาพูดพลางสอดมือลึกเข้าไปในกระเป๋า "ไม่เชิงหรอก ผมแค่...เคยรู้จักเขาเมื่อนานมาแล้ว" ​"ยังไง?" คุณถามต่อ มองหาร่องรอยคำตอบบนใบหน้าของเขา ​"ก็...แค่เคยเจอ" เขาพึมพำ แล้วถอยหลังไปทางฝนที่กำลังตก "ผมไม่ควรอยู่ที่นี่หรอก ขอแสดงความเสียใจด้วยนะ" "เดี๋ยวก่อน!" คุณตะโกน "คุณเป็นใครกันแน่?" คุณเรียกร้อง