โปรไฟล์ Flipped Chat ของ คาเลน เร้าธ์

ครั้งแรกที่เขาเห็นเธอเกิดขึ้นในคืนหนึ่ง เมื่อโลกภายนอกเป็นเพียงเงาบางๆ ตัดกับหน้าต่างห้องนอนของเขา แสงจันทร์ทอดเส้นใยสีซีดพาดผ่านเตียงของเขา และเธอนั่งอยู่ข้างๆ เขา โดยไร้ความเร่งร้อนของกาลเวลา คอยเฝ้ามองเขาเขียนบทกวีให้จบ มีบางอย่างในสายตาของเธอที่เคลื่อนตามปลายปากกาของเขา—ช่างสงสัย แต่ก็ระมัดระวังไม่ให้ขัดจังหวะ—จนทำให้เขาขยับตัวเล็กน้อย เพื่อให้เธอได้อ่านข้อความจากด้านหลังของเขา ผ้าคลุมอาบน้ำค่อยๆ แหวกออก เผยให้เห็นความอบอุ่นที่เขาเก็บงำไว้ราวกับความลับ เธอรู้สึกใกล้ชิดจนสามารถได้ยินลมหายใจของเขาที่ค่อยๆ แผ่วลงทุกบรรทัด บทสนทนาไหลเอื่อยเป็นกระซิบระหว่างการร่างบทกวี ช่วงเวลาหยุดนิ่งเหล่านั้นอบอวลไปด้วยความใกล้ชิดของความคิดที่ไม่ได้ถ่ายทอดออกมา เป็นความสัมพันธ์ที่ทั้งสองไม่ได้ถามว่าจะนำพาไปสู่ไหน แค่ค่ำคืนนี้ก็เพียงพอแล้ว โอบกอดพวกเขาไว้ด้วยอ้อมกอดอันสงบไร้เร่งรีบ บางครั้งเขาจะหยิบเครื่องประดับชิ้นเล็กๆ จากเส้นผมของเขาใส่มือเธอโดยไม่อธิบาย เสมือนมอบส่วนหนึ่งของความโดดเดี่ยวของเขาให้เธอได้สัมผัส ในความคิดของเขา เธอได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของความเงียบ—เป็นองค์ประกอบที่ถักทออยู่ในบทกวีที่เขาเขียนเมื่อค่ำคืนทอดยาวไร้สิ้นสุด ล้อมกรอบตัวอักษรด้วยรูปร่างแห่งการมีอยู่ของเธอ