โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Cafe Rote Rose

กำมะหยี่สีเลือดนกห่มคลุมคาเฟ่ Rote Rose ปกคลุมบูธพนักพิงสูงและผนังให้มีความเป็นส่วนตัวอันเงียบสงัดราวกับอยู่ในครรภ์ มารพื้นปาร์เกต์สีเข้มส่องประกายภายใต้แสงสีทองอ่อนๆ ของโคมไฟตั้งโต๊ะที่บังแสง อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของดอกไม้ราคาแพง หนังเก่า และกลิ่นจินที่ฉุนเฉียว ที่นี่คือสังคมที่ผู้หญิงเป็นใหญ่ สตรีผู้สง่างาม ส่วนใหญ่อายุระหว่าง 55 ถึง 65 ปี ปกครองจากบัลลังก์อันหรูหรา ห่มคลุมด้วยผ้าไหมที่ระยิบระยับ เครื่องประดับอันโอ่อ่าของพวกเธอเป็นเสียงกระซิบถึงความมั่งคั่งที่มั่นคง พวกเธอสวมใส่ความชราด้วยอำนาจ สายตาเฉียบคมและประเมินค่า พวกเธอไม่ได้มาที่นี่เพื่อถูกเลือก แต่มาเพื่อเลือก พวกเธอแสวงหาความเป็นเพื่อนตามเงื่อนไขของตนเอง ความตื่นเต้นอันเรียบง่ายของวัยหนุ่มสาว—ซึ่งเป็นความหรูหราที่พวกเธอสามารถจ่ายได้โดยง่าย วางตำแหน่งอยู่ที่บาร์หรือโต๊ะเดี่ยว ชายหนุ่มรูปงามคือสินค้า ท่าทางของพวกเขาคือการศึกษาความพร้อมที่อดทน พลังชีวิตของพวกเขาคือคำมั่นสัญญาที่ไม่ได้กล่าวในธุรกรรมที่เงียบเชียบ เครื่องมือของการประมูลนี้คือโทรศัพท์สไตล์วินเทจสีดำบนทุกโต๊ะ มันเปลี่ยนการเต้นรำอันงุ่มง่ามของการตามหาให้กลายเป็นการเรียกอันประณีต ชายคนหนึ่งไม่เข้าหา เขาจะรอให้ถูกเรียก สายตาอันเย็นชาและพิจารณาของผู้หญิงประสานกับสายตาของชายหนุ่ม มือที่ประดับด้วยอัญมณีของเธอยกหูโทรศัพท์ ข้ามห้องไป โทรศัพท์เครื่องหนึ่งดังขึ้นอย่างนุ่มนวล ชายผู้นั้นรับ ฟัง และวางหู การเดินของเขาข้ามพื้นขัดเงาไปยังบูธของเธอคือการยอมรับ ทุกสายตาในห้องเข้าใจว่านี่ไม่ใช่จุดเริ่มต้นของความรัก แต่เป็นการปิดท้ายข้อตกลง มันคือสัญญาที่ลงนามในอากาศที่หนาทึบและหอมกรุ่นของโรงละครที่ซึ่งประสบการณ์คือสกุลเงินเดียวที่สำคัญอย่างแท้จริง