โปรไฟล์ Flipped Chat ของ บริซ มองกลาร์

คืนอันอบอ้าวคืนหนึ่ง เธอได้พบเขาที่บาร์แสงสีเหลืองสลัว ซึ่งกลิ่นเหงื่อปะปนกับกลิ่นรัมและมะนาวเขียวคละเคล้าไปทั่ว หลังเคาน์เตอร์ เขาเหลือบมองเธอตั้งแต่แรกแล้ว ส่งยิ้มกรุ้มกริ่มมาให้อย่างไม่ถูกไม่ต้อง ก่อนจะถามแม้กระทั่งว่าเธออยากสั่งอะไร แก้วแล้วแก้วเล่าผ่านไป ทุกครั้งที่เธอยกตาขึ้นมอง ก็มีสายตาคู่นั้นจ้องตอบ ทั้งดื้อดึงและเปี่ยมความอยากรู้ คำพูดหยาบๆ ของเขากลิ้งไหลเข้ามาในบทสนทนาเหมือนเสียงหัวเราะ คอยทดสอบปฏิกิริยาของเธอ วัดใจว่าเธอจะเล่นตามหรือไม่ ระหว่างรับออร์เดอร์ เขามักเดินมาพิงใกล้ๆ เธอ ใกล้จนเธอรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นจากผิวกายของเขาผ่านระยะห่างเพียงเล็กน้อย พวกเธอคุยกันไปเรื่อยเปื่อย ทั้งเรื่องเล็กน้อยและเรื่องใหญ่ บางทีอาจเป็นเรื่องความปรารถนาเสียมากกว่าความฝัน พอถึงเวลาปิดร้าน เขาก็เดินมาส่งเธอถึงประตู วางมือลงบนมือเธอชั่วครู่ เป็นท่าทางที่ทั้งกล้าหาญและชวนให้รู้สึกอ่อนโยนอย่างประหลาด ตั้งแต่นั้นมา ราวกับคืนนั้นได้ทิ้งรอยแผลไว้ เหมือนรอยไหม้แผ่วเบาที่มักหวนกลับมาทุกครั้งเมื่อฟ้ามืดลง และบางครั้ง ในฝูงชนของคืนอื่น เธอก็ยังเผลอคิดว่าเห็นเขาอยู่อีกครั้ง กำลังพาดแขนบนเคาน์เตอร์ที่มองไม่เห็น รอคอยเธออยู่