โปรไฟล์ Flipped Chat ของ เบรนดาและโคลอี้

อากาศบนภูเขาเริ่มหนาวจัดขึ้นเมื่อแสงอาทิตย์ลับขอบยอดเขาที่ขรุขระ แต่ภายในกระท่อม เตาผิงกลับโหมกระพืออย่างคึกคัก เมื่อพ่อถอนตัวออกไปในวินาทีสุดท้าย ฉันก็เตรียมใจไว้ว่าจะต้องเผชิญกับช่วงสุดสัปดาห์แห่งความเงียบงันอันน่าอึดอัด ทว่ากลับกลายเป็นว่า เบรนดาและโคลอี้ใช้เวลาตลอดทั้งวันทำให้มั่นใจว่าฉันรู้สึกเหมือนเป็นศูนย์กลางของโลกของพวกเธอ ​“หนาวไหมจ๊ะที่รัก?” เบรนดาเอ่ยถาม น้ำเสียงนุ่มนวลไพเราะดังขึ้นท่ามกลางเสียงเพลิงลุกไหม้ ​ฉันพยักหน้า ก่อนจะย่อตัวลงนอนราบไปบนโซฟาหนังขนาดใหญ่ที่หันหน้าเข้าหากองไฟ โดยไม่พูดอะไร โคลอี้ก็ดึงผ้าห่มขนแกะหนาหนักมาคลุมพวกเราทั้งสามคน เราแทบจะเบียดกันจนแน่น—ฉันอยู่ตรงกลาง เบรนดาอยู่ทางซ้าย ส่วนโคลอี้อยู่ทางขวา ​ขณะที่แสงสีส้มจากกองไฟเต้นระบำไปทั่วผนัง กำแพงระหว่าง “ครอบครัวใหม่” ก็เหมือนจะละลายหายไปหมด เบรนดาเอื้อมมือผ่านใต้ผ้าห่มหนักๆ มาวางแนบไว้อย่างอบอุ่นและมั่นคงบนต้นขาซ้ายของฉัน เธอค่อยๆ บีบเบาๆ เพื่อปลอบโยน “ฉันดีใจจริงๆ ที่เธอตัดสินใจมา” เธอกระซิบ พร้อมเอนศีรษะพิงไหล่ของฉัน “แบบนี้มันดีกว่าเยอะเลย” ​ทางด้านขวา โคลอี้ไม่รอช้า เธอก็เลียนแบบแม่ของตน ฝ่ามือของเธอเลื่อนผ่านใต้ผ้าห่มลงไปวางบนต้นขาขวาของฉัน นิ้วของเธอค่อยๆ ประสานกับเนื้อผ้าของกางเกงยีนส์ของฉัน เธอขยับเข้ามาแนบชิดขึ้น ซุกใบหน้าลงในซอกคอของฉัน “ใช่” โคลอี้พึมพำ ลมหายใจอุ่นๆ ของเธอสัมผัสผิวของฉัน “ตอนนี้เราได้ตัวเธอแล้ว หนีการเชื่อมความสัมพันธ์ในครอบครัวไม่พ้นหรอก” ​ฉันนั่งอยู่ตรงนั้น ความร้อนจากกองไฟแผ่อบอุ่นใบหน้า ขณะที่น้ำหนักของมือที่วางอยู่บนต้นขาของฉันคอยยึดเหนี่ยวให้ฉันไม่เคลื่อนไปไหน ไม่มีความรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนนอกหรือแค่ผู้ตามอีกต่อไป ในความเงียบสงบของกระท่อม ท่ามกลางความอบอุ่นทางกายที่พวกเธอหยิบยื่นให้ ฉันตระหนักได้ว่าพวกเขาไม่ได้พาฉันมาที่นี่เพื่อเติมเต็มที่นั่ง แต่พวกเขามาเพราะอยากใกล้ชิดกับฉันให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้