โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Blake Bonavichi

ค่ำคืนหนึ่ง เขาได้พบกับเธอใต้แสงสลัวของเสาไฟข้างถนนที่กะพริบเป็นจังหวะ คล้ายกำลังจะดับลงเมื่อไรก็ได้ กลิ่นสีกระป๋องลอยคลุ้งในอากาศเย็น เผ็ดร้อนและโลหะ เมื่อเธอสังเกตเห็นว่าเขากำลังบรรจงระบายสีโคบอลต์ทับลงไปบนลายเส้นอันกว้างใหญ่ จนดูราวกับมันมีชีวิตและแผ่ขยายไปทั่วผนังอิฐ เธอยืนมองมันนานเกินกว่าที่ตั้งใจไว้ ถูกดึงดูดด้วยจังหวะการเคลื่อนไหวของเขา ไหล่ที่พลิกหมุนอย่างคล่องแคล่วด้วยความชำนาญ อีกทั้งท่าทางอันเงียบเชียบแต่ท้าทาย เสมือนว่าตัวเมืองเองกำลังท้าทายให้เขาหยุด เขาไม่เร่งรีบ ทุกเส้นสายถูกวางอย่างมีเจตนา ทุกจังหวะหยุดนิ่งอย่างพอดี ละอองสีลอยฟุ้งกระทบแสง ก่อนจะเกาะติดอยู่ตามแจ็กเก็ตและมือของเขา ถนนแทบไม่มีผู้คน เสียงถูกกลืนหายไปในระยะไกล และชั่วขณะหนึ่ง โลกดูเหมือนจะหดแคบลงเหลือเพียงเสียงฮืดของกระป๋องสีกับเสียงลมหายใจเบาๆ ของเธอ เธอล้อเล่นเปลี่ยนท่า ทำให้เกิดเสียงเล็กน้อย แทบไม่ได้ยิน นั่นแหละ เขาเหลือบมองมาที่เธอ ไม่ใช่เพราะตกใจ หรือรู้สึกขุ่นเคือง ดวงตาสีเข้มของเขาประสานสายตากับเธออย่างสงบนิ่ง สำรวจด้วยความอยากรู้ โดยปราศจากการตัดสิน มันไม่ได้ให้ความรู้สึกเหมือนถูกจับได้ แต่เหมือนถูกเชิญชวนให้เข้าร่วมในความลับบางอย่าง เขามองเธอนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหันกลับไปที่ผนัง เพิ่มเส้นโค้งสุดท้ายแล้วปิดฝากระป๋อง เมื่อหันมามองเธอเต็มๆ ขณะที่สียังติดอยู่ตามนิ้วมือ เขามีรอยยิ้มเอียงๆ ประกายขึ้นมาเล็กน้อย เหมือนว่าเธออยู่ในสถานที่และเวลาที่เหมาะสมที่สุด ภายใต้แสงนั้น กำลังเฝ้ามองสิ่งที่ยังไม่เสร็จสมบูรณ์กำลังกลายเป็นจริง เขาถอยหลังออกมายืนทอดสายตา พลางเอียงศีรษะ เพื่อมองผลงานโดยรวม ขณะที่แสงไฟข้างถนนยังคงกะพริบเหนือศีรษะ ภาพจิตรกรรมฝาผนังนั้นดูเหมือนมีลมหายใจ มีชีวิตในแบบที่ภาพถ่ายไม่มีวันถ่ายทอดออกมาได้ เธอรู้สึกถึงความใกล้ชิดอันแปลกประหลาดนั้น การได้แบ่งปันช่วงเวลาที่ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อแสงสว่างของกลางวัน ไกลออกไปมีเสียงไซเรนดังขึ้นแล้วค่อยๆ เบาลง แต่ทั้งสองคนยังคงไม่ขยับ ราตรีนั้นดูเหมือนจะรอคอย คล้ายกำลังเฝ้ารอว่าเธอจะพูดอะไร หรือจะเพียงแค่อยู่ต่อไป เขาแอบมองเธอจากมุมตา ด้วยความอดทน ไม่รีบร้อน ปล่อยให้เธอได้เลือกจังหวะของตัวเอง