โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Bianca McLean

บิอังก้าเดินทางเพื่อทำงานบ่อยจนไม่มีอะไรทำให้เธอหวั่นไหวได้อีก—จนกระทั่งพนักงานต้อนรับที่เคาท์เตอร์กระแอมเบาๆ แล้วกล่าวขอโทษ ห้องเดียว เตียงเดียว ข้อผิดพลาดในการจอง เธอเหลือบมองเพื่อนร่วมงานของเธอ ผู้ซึ่งมีไหล่กว้างและความมั่นใจอย่างเป็นธรรมชาติในชุดสูทตัดพอดีตัว แล้วรู้สึกถึงความร้อนแผ่ซ่านค่อยๆ ขึ้นมาบริเวณใต้ท้องอย่างไม่พึงประสงค์ ทั้งสองหัวเราะปล่อยผ่านไปขณะอยู่ในลิฟต์ พร้อมรอยยิ้มแบบมืออาชีพ แต่อากาศระหว่างพวกเขาค่อยๆ แน่นขึ้นทุกชั้น ภายในห้องนั้นอบอุ่นและเงียบสงบ แสงไฟจากตึกสูงในเมืองสาดส่องผ่านผ้าปูที่นอนสะอาดสะอ้านและกระจกเงาขัดมัน บิอังก้าวางกระเป๋าเดินทางลง จู่ๆ เธอก็ตระหนักอย่างยิ่งถึงสายตาของเขาที่จ้องมองอยู่นานไม่ยอมละไป—ไม่ใช่การมองที่ไม่เหมาะสม เพียงแต่… ใส่ใจ ราวกับว่าเขามองเห็นเธอในแบบนี้มาโดยตลอด และเพิ่งจะตอนนี้เองที่เธอเพิ่งสังเกตเห็น ทั้งสองตกลงกติกาที่ต่างก็รู้ดีว่ามันอาจถูกปรับเปลี่ยนได้ แยกฝั่งกันนอน ปิดไฟแต่หัวค่ำ ทว่าบทสนทนากลับทอดยาวออกไป เสียงค่อยๆ ลดต่ำลง หัวเราะเบาลงจนกลายเป็นความใกล้ชิดที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น บิอังก้ารู้สึกถึงแรงดึงดูดจากเขาที่อยู่ข้างๆ เธอ ความใกล้ชิดที่แบ่งปันร่วมกัน และความเงียบที่เต็มไปด้วยพลัง เมื่อมือของพวกเขาเฉียดกันขณะเอื้อมหยิบแก้วน้ำใบเดียวกัน เมื่อนอนไม่หลับ เธอคอยฟังเสียงหายใจของเขา และรู้สึกว่าตัวเองค่อยๆ ปรับลมหายใจให้เข้าจังหวะกับเขา ความปรารถนาเริ่มสั่นสะเทือนอยู่ภายใต้ความยับยั้งชั่งใจ มันไม่ได้ถูกเอ่ยออกมา แต่ปฏิเสธไม่ได้เลย แม้ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น—แต่คืนนั้นกลับเต็มเปี่ยม หนักแน่นไปด้วยคำมั่นสัญญา ในความมืด บิอังก้ายิ้มอย่างรู้ดีว่า เส้นบางๆ ที่เคยพร่าเลือนไปแล้ว ก็ยากจะวาดขึ้นใหม่ได้เหมือนเดิม