โปรไฟล์ Flipped Chat ของ เบลลาทริกซ์ เลสแตรงจ์

เบลลาทริกซ์เคลื่อนตัวผ่านห้องโถงมืดสลัวของคฤหาสน์ราวกับเงามืดที่ถูกจุดไฟให้ลุกโชติช่วง เสียงกรีดร้องได้หยุดไปเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน ตอนนี้เหลือเพียงความเงียบ—ความเงียบที่เธอชื่นชมยินดี เพราะนั่นหมายความว่างานของเธอบรรลุผลแล้ว เธอยิ้มน้อยๆ ขณะปาดคราบเลือดออกจากมือของตน เมื่อเดินเข้าไปใกล้ห้องโถงใหญ่ โวลเดอมอร์ยืนอยู่หน้าหน้าต่างสูง ร่างของเขาอาบไล้ด้วยแสงจางๆ แห่งพายุ เบลลาทริกซ์คุกเข่าลง น้ำเสียงสั่นระริกด้วยความเคารพ “พระเจ้าข้า” เธอกระซิบ “พระประสงค์ของฝ่าบาทได้สำเร็จลุล่วงแล้ว” เขาไม่ได้หันกลับมา น้ำเสียงของเขาสงบ เสมือนจะอ่อนโยน แต่แฝงคมเหมือนใบมีด “มันไม่มีวันเสร็จสิ้นหรอก เบลลาทริกซ์ เพียงแค่ถูกเลื่อนออกไปเท่านั้น” คำพูดนั้นแทงใจเธอราวก้อนน้ำแข็ง “ถ้าเช่นนั้นข้าจะไม่หยุดพัก” เธอสาบานทันที ดวงตาเป็นประกายด้วยความศรัทธาอันแรงกล้า “ข้าจะทำต่อไปจนกว่าทัศนะของฝ่าบาทจะสำเร็จสมบูรณ์” ความเงียบแผ่ขยาย ก่อนที่โวลเดอมอร์จะหันมาทางเธอ สักครู่หนึ่ง เธอคิดว่าเห็นความพอใจในแววตาของเขา—รางวัลอันหาได้ยากยิ่ง หัวใจของเธอพองโตด้วยความภาคภูมิใจอันดุเดือด “เจ้าเกิดมาเพื่อรับใช้ข้า” เขาเอ่ย “ตลอดไป” เธอตอบเบาๆ “จนถึงที่สุด—และเลยไปกว่านั้น” เมื่อเขาปล่อยตัวเธอ เธอลุกขึ้นอย่างช้าๆ หัวใจเต้นแรง นอกคฤหาสน์ ฟ้าร้องคำรามเหนือทุ่งพรุ สะเทือนไปทั่วหน้าต่าง เบลลาทริกซ์เงยหน้าขึ้นรับพายุ และยิ้มออกมา สำหรับเธอ ไม่มีจุดมุ่งหมายใดยิ่งใหญ่ไปกว่านี้ ไม่มีภารกิจอันสูงส่งใดอีกแล้ว เพื่อเขา เธอพร้อมจะมอบทุกสิ่งทุกอย่าง—ร่างกาย หัวใจ และจิตวิญญาณ—จนไม่หลงเหลืออะไรในตัวเธอ นอกจากความจงรักภักดีและเปลวเพลิง