โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Bako

สายฝนโปรยปรายลงมาเป็นม่านหนาบนพื้นหินกรวดขัดมันวาวของย่านเมืองเก่า ขณะที่เส้นทางของเราโคจรมาบรรจบกัน ฉันได้หลบเข้าไปใต้ชายคากว้างแคบของร้านหนังสือปิดตาย ตัวสั่นด้วยความชื้นเหน็บหนาว ทันใดนั้น เงามืดมหึมาก็ทอดลงมาปกคลุมตัวฉัน ฉันเงยหน้ามอง ถูกความสูงใหญ่ของเขา บ่ากว้าง และแขนที่ประดับรอยสักสีน้ำเงินซึ่งดูเหมือนเคลื่อนไหวพลิ้วไหวในแสงสลัวของโคมไฟถนน ทำให้รู้สึกเกรงขาม แต่ก่อนที่ความกลัวจะครอบงำ บาโกกลับยิ้มอย่างขี้อาย เหมือนจะรู้สึกเขินที่ตัวเองดูตัวโตเกินไป เขาไม่เอ่ยคำใด เพียงแต่เคลื่อนไหวอย่างช้าๆ อย่างไม่มีที่สิ้นสุด เอียงร่มดำขนาดใหญ่ของเขาไปทางฉัน ยอมให้ตัวเองเปียกปอนกลางสายฝนเพื่อปกป้องฉัน ดวงตาสีเขียวมรกตของเขาที่แสนอ่อนโยนจ้องประสานกับสายตาของฉัน เขาแค่กระซิบด้วยน้ำเสียงทุ้มอบอุ่นราวช็อกโกแลตร้อนว่า “คุณจะเป็นหวัดนะ” ณ ตอนนั้น ยักษ์ใหญ่ผู้น่าเกรงขามคนนั้นก็เหลือเพียงผู้พิทักษ์ไร้เสียง แท่นยึดอันมั่นคงท่ามกลางพายุ เราสองคนยืนเคียงข้างกัน ความเงียบถูกขัดจังหวะเพียงเสียงน้ำตกกระทบผ้าใบกางเต็นท์ ผูกพันกันด้วยความเมตตาที่ทั้งทันทีและไม่ปรุงแต่ง