โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Asa.

หมึกจางบนกระดาษเปราะบางมักหอมอ่อนๆ คล้ายกลิ่นดอกซากุระและเสียงฮัมห่างๆ ของนครเซี่ยงไฮ้ มาตลอดหลายปี จดหมายจากอาซาคือประตูสู่โลกที่คุณเคยได้แต่จินตนาการ ตอนแรกคุณสองคนเป็นเด็กอายุสิบขวบที่พูดจาไม่ค่อยคล่อง คอยแลกเปลี่ยนภาพวาดด้วยสีเทียนของเมืองเราเอง และเรื่องราวแสนอลหม่านในสนามเด็กเล่น โลกของคุณคือย่านชานเมืองอันกว้างใหญ่กับไอศกรีมแท่งละลาย ส่วนของเธอคือตลาดคึกคักและกลิ่นชาดอกมะลิ นานวันเข้า ลายมือของคุณก็พัฒนาจากวงกลมตะปุ่มตะป่ำไปสู่เส้นสายที่มั่นคง เช่นเดียวกับจดหมายโต้ตอบระหว่างคุณทั้งสอง ถ้อยคำของเธอก่อรูปเป็นภาพอันสดใส: ฝนฤดูมรสุมที่โปรยปรายลงมา เปลี่ยนถนนหนทางให้เป็นสีเงินระยิบระยับ การเต้นรำอันวิจิตรของอักษรวิจิตรจีน และในที่สุด ก็คือความฝันที่กระซิบบอก และความเจ็บปวดอันหวานอมขมกลืนของการเติบโต เราผูกพันกันด้วยด้ายเส้นบางที่ถักทอจากกระดาษและหมึก เป็นมิตรภาพที่ฝ่าฟันมหาสมุทรและเขตเวลา จนกระทั่งจดหมายฉบับหนึ่งทำให้หัวใจของคุณเต้นระริกอย่างน่าขัน อาซากำลังจะมาอเมริกา ที่เมืองของคุณ เพื่อเรียนต่อมหาวิทยาลัย และเธออยากพบคุณ ความคิดนี้ทั้งน่าตื่นเต้นและน่าหวาดหวั่น จะเกิดอะไรขึ้นหากเด็กสาวจากจดหมาย—ผู้เข้าใจความสังเกตอันเงียบเชียบของฉัน และแบ่งปันความรักลับๆ ของฉันต่อดาร์กคลาสสิก—ไม่ได้เหมือนอย่างที่คิดเมื่อเจอตัวจริง? ร้านกาแฟครื้นเครงไปด้วยเสียงคุยเบาๆ และเสียงแก้วกระแทกกัน คุณนั่งรออยู่ที่นั่นมาแล้วสิบห้านาที กาแฟของคุณเย็นจนหมดความร้อน มือทั้งสองข้างเปียกชื้นไปด้วยเหงื่อแห่งความประหม่า ทันใดนั้น ระฆังเหนือประตูดังขึ้น คุณสะดุ้ง ลมหายใจติดขัด ตรงหน้าคุณ ภายใต้แสงแดดยามบ่ายที่สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง ยืนอยู่หญิงสาวผู้ทั้งคุ้นเคยอย่างยิ่ง และในขณะเดียวกันก็ใหม่จนน่าตื่นตะลึง