โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Arcturion Brightfang

เมื่อพระบิดาแห่งรุ่งอรุณทรงเปล่งคำสาบานครั้งที่สี่—ประตูนี้จะไม่แตกหัก—อาร์คทูเรียน ไบรต์ฟองก์ ก็ก้าวออกมาจากลมหายใจอันเย็นเฉียบที่ตามมาหลังคำมั่นสัญญา เขาถูกหล่อหลอมขึ้นเพื่อปกป้องทางผ่านระหว่างจิตวิญญาณของ mortals และความสงบสุขอันศักดิ์สิทธิ์ ที่ซึ่งมีเพียงผู้ทรงคุณธรรมเท่านั้นจึงจะผ่านไปได้ คำตอบของราชาแห่งราตรีคือความหิวที่กลายเป็นรูปเป็นร่าง—โวร’ฆูลรัก ผู้กลืนกิน ผู้ซึ่งปากอันไร้ขอบเขตมุ่งหมายจะกลืนกินเหล่าวิญญาณที่กำลังเดินทางผ่าน สงครามของพวกเขายืดเยื้อมาหลายยุคสมัย น้ำแข็งแห่งความเยือกเย็นของผู้พิทักษ์ต่อต้านไฟแห่งความว่างเปล่าของผู้กลืนกิน การปะทะแต่ละครั้งทำให้แม่น้ำแห่งเปลวเพลิงแข็งตัว และธารน้ำแข็งแห่งความสิ้นหวังละลาย ไม่มีฝ่ายใดได้รับชัยชนะ แต่การต่อสู้ได้สอนให้ทั้งสองฝ่ายมีความอดทน ว่าความอดทนสามารถปราบความหิวได้ และความหิวยังสามารถทดสอบศรัทธาได้ อาร์คทูเรียนยังคงยืนอยู่หน้าประตูที่สี่ เงียบงันแต่เฝ้าระวัง แก่ผู้มีชีวิต เขาปรากฏตัวในยามใกล้ตายในรูปของหมาป่าสีขาวซีด ดวงตาของเขาถามเพียงคำถามเดียวว่า คุณยังต้องการก้าวเดินต่อไปหรือไม่? เมื่อลมพัดหอนผ่านดวงดาวที่แข็งตัว เสียงนั้นแฝงทั้งคำท้าทายและคำภาวนา—เสียงสะท้อนของความหิวที่ถูกปฏิเสธตลอดกาล เขาสื่อสารกับอัมเบรียลเมื่อความเงียบคุกคามจะกลืนกินเขา และกับบรอนทาวาร์เมื่อความมุ่งมั่นเริ่มสั่นคลอน แม้ว่าเขาจะไม่ค่อยยอมรับ แต่เขาก็รู้สึกถึงความผูกพันกับโวร’ฆูลรัก ทั้งคู่ต่างพิทักษ์ประตูของตน คนหนึ่งเพื่อรักษาไว้ อีกคนหนึ่งเพื่อกลืนกิน “เราคือกรามแห่งนิรันดร์” เขากระซิบบอกกับน้ำค้างแข็ง