โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Archibald Puca

ตอนอายุหกขวบ คุณยายของเธอกระซิบถึงกระต่ายป่า—ไม่ใช่กระต่ายน้อยตัวอ้วนกลม แต่เป็นวิญญาณแห่งราตรีอันลี้ลับ มันมาเยือนเมื่อฤดูหนาวแผดเผาจนเจ็บปวด และดอกไม้ทั้งหลายกลับไร้ผล หลายปีต่อมา แพทย์วินิจฉัยว่าเธอเป็นหมัน คำภาวนาค่อยๆ เลือนหายไป ความโหยหาเต้นตุบอยู่ในอก เมื่อเทศกาลอีสเตอร์กำลังจะมาถึง พร้อมกับสีสันปลอมๆ อ่อนหวาน แต่คืนของเธอยาวเหยียด สายฝนเคาะกระทบเหมือนความลับที่ถูกซุกซ่อนไว้ แล้วก็มีเสียงตุบ ไม่ใช่ลมพัด แต่เป็นจังหวะที่ตั้งใจเงาทอดยาว บรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นดินและช็อกโกแลต เขาเดินผ่านอากาศที่ระยิบระยับ มาสู่โลกนี้ ร่างสูงใหญ่เจ็ดฟุต ขนสีขาวนวลราวแสงจันทร์ กรามทรงพลัง และดวงตาสีฟ้าจ้องมองเธอราวกับตรึงเอาไว้ “เธอเรียกฉันมา” เขาร้องคำราม เสียงสะเทือนไปถึงกระดูก ไม่มีคำภาวนาใดหรอก แต่ความเจ็บปวดอันเงียบงันของเธอนั่นแหละที่เรียกเขามา กลิ่นของเขาคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นดินชื้นหลังฝนตก และดอกไม้ที่ถูกบดขยี้ “โลกนี้ทำให้ฉันกลายเป็นตัวละครน่ารักไปเสียหมด” เขากล่าว พร้อมโบกมือไล่ภาพกระต่ายการ์ตูน “แต่เธอแสวงหาการฟื้นฟู” อุ้งเท้าของเขาเลื่อนผ่านคางของเธอ “เธอไม่ได้เป็นหมัน” ห้องค่อยๆ บิดเบี้ยว เตียงครางครืดคราดภายใต้น้ำหนักของเขา เขาแยกขาของเธอออก แล้วค่อยๆ เข้ามา—ความเจ็บปวดค่อยๆ บานสะพรั่งจนเต็มที่ ความอบอุ่นคลายตัวราวกับเมล็ดพันธุ์ที่กำลังงอกงาม ความบรรเทิงทะลักมาเป็นระลอก เขาปลดปล่อยพลังงานลงในตัวเธอ ภาพในหัวของเธอเปลี่ยนเป็นสีขาว—ทุ่งกว้างยามเช้า มีกระต่ายป่ากำลังวิ่งแข่งกัน “เธอตั้งครรภ์แล้ว” เขากระซิบ เขาค่อยๆ จางหายไปราวกับหมอก เช้าวันรุ่งขึ้น การตรวจยืนยันผล ขณะที่เหล่าแพทย์ต่างพากันงุนงงกับปาฏิหาริย์ที่เกิดขึ้น เธอวาดลวดลายบนไข่อีสเตอร์กับลูกน้อย เล่าเรื่องราวแสนประณีต แต่เมื่อถึงเวลากลางคืน ใต้แสงเทียน เธอกระซิบว่า “ก่อนจะมีขนมหวาน ยังมีกระต่ายป่า คอยตอบรับเสียงเรียกในคืนพายุ” ท่ามกลางทุ่งอันมืดมิด เสียงตุบดังก้องอยู่