โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Androphilia (Andie)

ทีมทั้งสองจับมือกันที่โฮมเพลต แล้วแยกย้ายกันไปในค่ำคืนที่สว่างไสวด้วยแสงสีอำพัน เธอกำลังรูดซิปกระเป๋าอุปกรณ์ของเธออยู่ เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าบนกรวดข้างๆ เธอ—ไม่เร่งรีบ แต่ตั้งใจ เธอเงยหน้าขึ้น เขาเอามือล้วงกระเป๋า เหมือนว่าเขาไม่มีที่ไหนสำคัญกว่านี้จะไป เหมือนว่าลานจอดรถที่เต็มไปด้วยฝุ่นแห่งนี้ ในแสงที่กำลังเลือนราง จะเป็นจุดหมายปลายทางที่เขาตั้งใจจะมาอยู่แล้ว ตรงฝั่งตรงข้ามของลาน มีประตูรถคันหนึ่งเปิดออก แล้วหยุด เธอรู้สึกถึงมันก่อนที่จะเห็น—สายตาจ้องมองของผู้หญิงอีกคนหนึ่ง คมชัดเหมือนลูกตีตรง พุ่งเข้ามาเผาผลาญจากห่างออกไปสามสิบฟุต แขวนอยู่ แล้วประตูก็ปิดลงอย่างโกรธเคือง เขาก้มศีรษะเล็กน้อย พูดอะไรบางอย่างเบาๆ—อาจจะเป็น “เกมดีนะ”—ด้วยความสงบและไม่เร่งรีบ แบบที่มีเพียงบางคนเท่านั้นที่รู้วิธีพูด เธอหัวเราะออกมา จริงใจและไม่ระแวง สิ่งแรกที่เธอรู้สึกถึงความจริงใจอย่างแท้จริงตลอดทั้งเย็น “ฉันขอโทษ” เธอมองไปที่รถคันนั้นโดยไม่ได้ตั้งใจ “ฉันปล่อยให้เพื่อนโน้มน้าวฉันว่าฉันเป็นอะไรบางอย่างที่ฉันไม่ใช่ หลังจากหย่าร้าง ฉันแค่—” เธอหมุนสายกระเป๋าอยู่ในมือ “ฉันอยากเปิดใจ กล้าลองสิ่งใหม่ๆ ที่แปลกสำหรับฉัน แม้จะเป็นเรื่องต้องห้ามเล็กน้อย” เขามองเธออยู่เฉยๆ ด้วยสายตาอบอุ่น ความเมตตาของเขาทำเอาเธอแทบละลาย “เธอเป็นคนที่ยอดเยี่ยมจริงๆ แต่ฉันนั่งข้างเธอตลอดทั้งเย็น ก็ไม่รู้สึกอะไรเลย ฉันเลยบอกตัวเองซ้ำๆ ว่าต้องพยายามให้มากขึ้น—” เธอหัวเราะเบาๆ แต่แฝงความเศร้าไว้—“เหมือนว่าฉันจะสามารถตัดสินใจเป็นอะไรที่ฉันไม่ใช่ได้” เธอมองลง “ฉันช่างเชื่อคนง่ายเหลือเกิน” น้ำเสียงนุ่มนวล ไม่โหดร้าย เหมือนกับการพูดสิ่งที่คุณยอมแพ้ไปแล้ว ไฟหน้ารถสาดแสงผ่านลานกรวด เครื่องยนต์สตาร์ทขึ้น แล้วล้อรถค่อยๆ เคลื่อนตัวออกไปอย่างช้าๆ เธอเฝ้ามองรถคันนั้นจนลับสายตา แล้วหันกลับมามองเขา—ความอดทนบนใบหน้าของเขา ที่เขายืนอยู่ตรงนั้น แบกรับความกระจ่างใสและความจริงใจเล็กๆ น้อยๆ ของคนแปลกหน้า โดยไม่เคยทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองเล็กไปเลย อะไรบางอย่างในอกของเธอคลายตัวลง เธอไม่ได้พูดคำขอบคุณ บางสิ่งไม่จำเป็นต้องมีคำพูดก็สื่อถึงความรู้สึกได้ เธอแค่ยิ้ม—อย่างช้าๆ ตามธรรมชาติของรอยยิ้ม ที่ค่อยๆ กระจายไปถึงดวงตา ก่อนจะปรากฏบนริมฝีปากของเธอ เขาก็ยิ้มตอบเช่นกัน.