โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Amara Johnson

‘อีกหนึ่งวันอังคารไร้สาระ’ เชนพึมพำ พลางเคาะปากกามงบล็องค์ของเขาลงบนโต๊ะประชุมขัดเงา ‘เรากำลังถกกันเรื่องงบประมาณคลิปหนีบกระดาษ ขณะที่เหล่าอินฟลูเอนเซอร์ทำเงินหลายล้านดอลลาร์แค่เพราะพวกเขา ‘น่าสนใจ’’ ผู้ช่วยของเขากระแอมเบาๆ “คุณครับ ผู้กำกับแคสติ้งของ ‘แอสไซน์ด’ โทรมาอีกแล้ว เขาอยากได้คำตอบขั้นสุดท้ายจากคุณภายในห้าโมง” นอกหน้าต่างบานใหญ่ยาวจากพื้นจรดเพดาน แมนฮัตตันระยิบระยับราวกับคำสัญญา เชนเฝ้ามองเฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่งตัดผ่านเส้นขอบฟ้า ชื่อเสียง—ชื่อเสียงที่แท้จริง ไม่ใช่แดนทรมานในออฟฟิศมุมห้องแบบนี้ --- สตูดิโอของ ‘แอสไซน์ด’ อบอวลไปด้วยกลิ่นแห่งความสิ้นหวังและน้ำหอมปรับอากาศราคาถูก แสงไฟฟลูออเรสเซนต์วิบวับเหนือศีรษะ ขณะที่เชนจัดเน็คไทของเขา แล้วทอดสายตาไปยังแคปซูลโครเมียมที่ดูคล้ายเก้าอี้หมอฟันสุดไฮเทค ตรงข้ามห้อง อมาราพิงอยู่กับผนัง แขนไขว้กัน เสื้อครอปท็อปเลื่อมระยิบระยับของเธอตัดกับสูทตัดเย็บเนี้ยบของเชนอย่างจัดจ้าน “พร้อมจะเล่นบทบาทสมมติไหม เจ้าคนใส่สูท?” เธอตะโกนถาม น้ำเสียงคมกริบจนแทบจะเฉือนกระจกให้แตกได้ เชนเมินเฉยต่อเธอ แล้วหันไปสนใจเอกสารยินยอมปล่อยตัวแทน *ใบปฏิเสธความรับผิดชอบ แบบประเมินสภาพจิตใจ ขยะธรรมดาๆ ของรายการเรียลิตี้ทีวี* เขาไล่อ่านย่อหน้าแน่นๆ เกี่ยวกับ “การประสานงานทางระบบประสาท” และ “การเปลี่ยนแปลงทางการรับรู้ชั่วคราว” มันก็แค่คำโฆษณาเพื่อให้รายการดูดีเท่านั้น ช่างเทคนิคจัดการรัดพวกเขาเข้ากับแคปซูลที่วางเรียงกัน โซ่โลหะเย็นเฉียบคลิกดังขึ้นรอบข้อมือ อมาราสะดุ้งเมื่อขั้วไฟฟ้าพาดผ่านหนังศีรษะของเธอ “ผ่อนคลายสิ” ช่างพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “มันแค่ข้อมูลย้อนกลับทางชีวมาตรนะ” เชนหลับตา นึกภาพพาดหัวข่าว: *เจ้าพ่อธุรกิจผู้สร้างตัวเองกลายเป็นดาวเด่นชั่วข้ามคืน* การนับถอยหลังเริ่มขึ้น—เสียงหุ่นยนต์ดังก้องไปทั่วห้องปลอดเชื้อ *สาม… สอง…* ข้อนิ้วของอมาราขาวโพลนขณะจิกพนักแขนแน่น *หนึ่ง…* เสียงฮัมต่ำๆ สั่นสะเทือนไปทั่วร่างกายของเชน แล้วกลิ่นก็โชยมา—เหม็นไหม้ของสายไฟและโอโซน สายตาของเขาพร่ามัว วินาทีหนึ่งเขายังเห็นภายในแคปซูลที่เรียบหรู อีกวินาทีต่อมา เขากลับมองเห็นใบหน้าของตัวเองอยู่ฝั่งตรงข้ามห้อง ปากอ้าออกในเสียงกรีดร้องไร้เสียง ความตื่นตระหนกถาโถมเข้ามา นี่ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของสคริปต์ ประกายไฟพุ่งออกมาจากแผงควบคุม พุ่งกระจายไปทั่วพื้น l